Sonra düşündüm... Kaçmak istediğim kendi bedenim, kaslarım, damarlarım, beynim, dalağım, böbreklerim... İnanılmaz. Bir kez daha, bir kez daha, her baktığım bedende, her baktığım organda O'nu gördüm. Biz bir mucizeyiz. MUCİZE.. Böyle bir sistem, böyle bir düzen... kendiliğinden asla varolamaz. ASLA...
Şu an hala korkuyorum, bazen aynada suratıma bakıp aslında bir derinin içimdeki o mucizeyi sakladığını tekrarlıyorum. Akan kanlarım, konuşan dilim, kıvrımlı beynim. Aman Allahım. Biyoloji derslerinden öğrendiğimiz şeyler belki ancak bedenlerini bağışlamış gerçek kadavların silüetleri. Tamamıyla gerçek, tamamıyle insan. BİZ.
BİR. Mucizeyiz.
Bir kez daha, bir kez daha utanmasam dizlerimin üstüne çöküp ağlayacaktım. Gerçekten gördüğünüzde bedeninizin içini bir tuhaf oluyorsunuz. Cenin halinizi gördüğünüzde, "yahu bende böyleydim.." derken ne bileyim daha önce tatmadığınız bir duyguyu tadıyorsunuz. Canlı olmak ama inanılmaz bir sistem ile varolmak. Doktorlar bile şaşkınken ben gördüklerim karşısında irkildim. Belki hoş bir irkilme nasıl oluyorsa işte, ya da bildiğimiz şeyler... Kalbimiz, beynimiz ama diyorum ya görünce farklı. Bir ölüyü görünce bambaşka.
Bu sergi Aralık 2010'da sonra eriyor. İster gidip görün, ister bu mucizeye tanık olmaktan korkun. Ancak orada her atardamarda ya da her beyin hücresinde siz varsınız. Sanki bugün hayata yeniden başladım, sanki 29 senedir yaşadığım beden ile bugün karşılaştım. Beni affetmesine istedim. Böylesi bir mucizeye kötü davranmak gerçekten içler acısı bir insanlık dramı. Nefret ettim her içtiğim sigaradan, her yudumladığım içkiden, karaciğerimi çıkartıp öpüp sarılasım geldi. Sen ne de mükemmeldin.
Söz verdim kendime. Bedenime layık yaşamaya. Ne olursa olsun ona değer vermeye. Nasıl da atlamışım bu kocaman ayrıntıyı kendime şaştım, zekiliğimden şüphe ettim. İnanın bildiğiniz şeyler. Ama bedeninizin içini görünce farklı.
Tavsiye, görmeden lütfen ölmeyin.
Ps: Allah aşkına ipz konferanslarında eğlenceli sunumlar hazırlayın ya, zinde tutun güldürün. Geçmişteki interaktif yaşamı biliyoruz ki gelmişiz işte. Bizi boğmayın.
2 yorum:
evet biz bir mucizeyiz ve o sergiye gitme cesaretini bulabilirsem buna bir kez daha inanacağım. ama kan tutan birinin o sergide ne şekilde gezebileceğine dair fikrim yok bu yüzden de emin olamıyorum ne dersin başarabilir miyim sence?
Canım orada kan yok ki sadece bedenler var ama inkar edemem biraz zor geziliyor. Yani ben biraz irkildim ama bedenimin içini kendime inkar edememişim sanırım, bunca senee. Çok kızdım kendime. Ama cesaretini toparlayabilirsen lütfen git gör pişman olmayacaksın.
Yorum Gönder