RuHuM öZGüR

Mutluluk nedir?

2012-01-30T22:07:00.000+04:00

Hemen de nasıl mutlu olabiliyorsun? diye sorup duruyorsunuz ya.

Bakmıyorum, görüyorum.
Sallamıyorum hiçbir şeyi... Her şeye değer veriyorum ben, bir bakış, bir kelime, bir davranış sonra tartıyorum içimde... Her şeyin bir değeri vardır bu hayatta ve tabiki bir de ederi...

Sustuğum zamanlarda görmediğimi sanmayın. Bugün arabayı almadığım için milletin tabiri ile halka indim. Seviyorum insanları ya. Otobüs şoförü tam 40 kişiye kafa tuttu. Bildiğiniz tuttu Kavacık durağında kim lan oooo diye indi linç edecekler. Dedim içimden şimdi öldürücez çünkü donuyoruz, geçicem şoför koltuğuna istikamet Bostancı. :) Neyse ne o biri kapıya vurmuş dur diye... 30 dakikaaadırrr seni bekliyoruzzz sen bizim kahramınımızsınnn sev bizi, sev şoför amca. Sen trafikte daraldın ama bizde donduk be. Ölelim ki. İnsanız, sende bizde.

Neyse.. Komikti. Kulağımda kulaklık Sagopa dinliyorum ateşten gömlekler... Gömleklerrrr... Tommy gömlekler... Araba taksidinden kalanlarla alınan çok markalı kıyafetler. Hatta dur bakiim Mevlana ne demiş? Ne kıyafetler gördüm, içinde insan yok.. Ne insanlar gördüm üstünde kıyafet yok. Ya biliyor musunuz... Bu gerçekkkkkk.. Walla...

Sonra kar yağıyor diye seviniyorum bana kızıyorlar. Ben kar seviyorum. Çoooook. Bugün eve 3 saatte geldim. Seviyorum. Seviiiiyoooorum.

Yağmuru da, güneşi de, rüzgarı da... doluyu da... Yukardan gelen her şeye sempatim var. Göktaşı bile olsa. Ama 2 ayaklı, 2 kollu, 2 gözlü varlıklardan gelen her şeye dur- olayım var. Kendimi kaptırdığım oluyor ama hiçbir şeyi unutmuyorum. Nasıl siz dersiniz, "Ben öyle zeki bir insanım ki, araaaaaaaaaaaaaaadan 456321 sene geçsin unutmam." Sokiim senin kinine. Ah bebeğimmm canımmm, aferin sana aferin! Keep goin. He canım, bende öyle. Ama kinci değilim, inciyim. :)

Neyse kar var keyfim yerinde, yarın güneş doğunca da keyfim yerinde olacak. Yapacak çok şey var vakit yok. Neyse ne nenenenene :)

Karda yürümeye :)

Öpenzi caniko.

Alıntıdır.

Cumartesi hediyesi (:

2012-01-28T22:46:00.001+04:00

Evde coştum coştum ve şu an çok uzun zamandır ertelediğim dansa başlama kararı verdim. Evet şu an dans ediyorum ve döne döne geceye gidiyorum :)))

Pistler açılınnnn Galadriel is BACK'!

Sizi seviyorum..
Muah

Pazartesi'den itibaren hiçbir dersi aksatmayacağım söz ulan sözzzzzzzzzzzzzzzzz :)

Ahkashkjhas aklıma bişi geldi, yo ama hayır... kötü düşünceler anılar yok, gülecek kadar komik anılar da yok çünkü kimseyi kınamak yok. Tamam tamam, e şey.. ahsjdhakjshdkjashkdjh koptum. Neyse

Bu arada hep aynı şeyi söylicem unutmayın, insanlar size kendilerini anlatır dururlar ama maalesef anlattıklarının yüzde 3'üdürler. Bakın gene söylüyorum. Çok konuşandan kaçın.

Hadi canlarım, öpenzi..

:)))))))))))))))))))) Allahım.. Sen büyüksün ya. Aklıma bişi geldi de.. Neyse :))

YOU WOULD NEVER KNOW, I WOULF NEVER SHOW, WHAT I FEEL.... Dırıdmdım dıdımdım

Bugün evden çıkasımmm yok, telefonu açasım yokkk, rakımda varda içesim yokkk cabucubbap cubbap cubbap cubabı cubbapppppp tempolu söyleyin 32'lik hadi bakalım..

Cubabı cubbap.. Ben kaçar.

İyilik bulaşıdır'!

2012-01-26T15:58:00.000+04:00

you can heal your life

2012-01-26T02:41:00.001+04:00

Muhteşem bir kadın Louise.. Tanımayanlar için söyleyeyim kendisi kansere yakalanıp positif düşünce ile bu hastalığı yenen bir insan. Hastalıkların insanların geçmişten gelen kızgınlıkları ve üzüntüleri ile bağlantılı olduğunu savunarak hasta kişileri iyileştirmeye kendini adamış. Harika bir insan işte. Bu video birazcık uzun ama uygun bir zaman aralığı yaratıp sakin kafa izlemenizi tavsiye ederim. Boş vaktinizde demiyorum mutlaka zaman ayırın.

I am willing to change.

I am willing to forgive.

The hidden tresure at the center of yourself...

I am motivated of love.

Accept yourself.

I forgive and set my soul free.

Sizi seviyorum :)
En güzel şeylere layıksınız.

İyi gecelerrrrr

Küçük şeyler

2012-01-24T15:25:00.000+04:00

Alintidir.

Karamsar olma dediğinde "bu benim!" diyerek işin içinden çıktı. Çıkılacak belki de son kapıydı, girecek bir baca bile kalmamıştı o yuvaya. Hep asık bir surat nereye kadar çekilebilir. Hep illet karamsarlık ne kadar alttan alınabilir? Devamlı şikayet eden bir ruh nasıl rahata erebilir?

Tedavi olunması gereken bir ruh hali.

Küçük şeylerle mutlu olma sanatına herkes doğuştan sahip ancak yaşayarak yitirilen en kolay yeti. Sonradan da kazanılabiliriz. Neden birazcık uğraşmıyoruz? İstemiyoruz?

Yıldızlar seni neden mutlu etmiyor?
Yağmurdan neden kaçıyorsun?
Karıncaları neden bir durup izlemiyorsun?
Bir yaprağın bu dünyada bir tane daha eşi yok, bu seni neden heyecanlandırmıyor?
Senin parmak izinden de bu dünyada bir tane daha yok... Bu bir mucize değil de ne?
Artık neden hayal kurmuyorsun? 2 tane hayalin gerçek olmadığı diye bu hayata olan kızgınlığın neden?

Hayat sadece hayat. Herkese aynı veriyor aslında şansları ama bazen yolları karıştırmak çok normal. Neden hataların için kendine kızıyorsun? Hatalar bile sevilesi bir olay dersini aldığın müddetçe.

Rahat bırak ruhunu artık, daraltma kendini, içinin sesini dinle ne yapmak istiyor. Sadece durmak bile isteyebilirsin. Dursana! Bir su damlası olmak isteyebilirsin... Denizin üstünde uzanıp, masmavi gökyüzüne bakıp bir su damlası olduğunu düşünsene... Ruhunun sesini o an duyabilirsin.

Özün toprak... Ne çabuk unuttun.

Ps: Kızgınlık, kin ve nefret insanları hasta eder. Bedende oluşan hastalıkların tek sebebi ruhun dinlenmemesi.

Abdülkadir Geylani

2012-01-23T02:35:00.000+04:00

**

Ey evlad, önce nefsine öğüt ver, onu yola getir, sonra da başkalarını... Senin henüz ıslaha muhtaç hallerin var, bunu sen de biliyorsun. Bunu bildiğin halde başkalarının islâhı ile uğraşma yolunda nasıl başarılı olabilirsin? Gözlerin bir adım öteyi görmüyorken körleri neyle yola getirme sevdasındasın?

***

Bütün amacın yemek, içmek ve arzularının tatmini olmasın. Bunların hepsi amaç değil, Yüce ALLAH’a (C.C.) ulaşmak için birer araçtır. Bütün hedefin sana en çok gerekli olana ulaşmak olmalı. Sana en gerekli olan ise YARATAN’ındır. O’nu ara. Her şeyin bir bedeli olur. Dünyaya AHİRET, yaratılmışlara ise bedel YARATAN’dır. Dünyayı kalbinden atarsan yerini HAK alır.

Yaşadığın günü ömrünün son günü bil, işlerini ona göre ayarla. Bu duygu sana yeter.

****

Dünyalık toplarken dikkatli ol. Gece odun toplayan gibi olma. Elini uzattığında neyi alacağını önceden kestirmelisin.Gece odun toplayan eline geçeceğini bilemez, seni de ona benzetiyorum. Ayık ol, sonra felaket büyük olur.

***

Böbürlenmeyi bırakın, Yüce ALLAH’a (C.C) karşı büyüklük satmakta neymiş? Kullara da kibirli davranmayın, haddinizi bilin. Varlığınıza tevazuyu yerleştirin. Önceden ne olduğunuzu düşünün; bir damla su.

Sonrası ne olacak malum...Bir hendeğe yuvarlanacak bir ağırlık. Hali böyle olana büyüklük taslamak yaraşır mı?

Hırsa kapılmayın, kötü arzular sizi esir etmesin. Dünyalık adamların kapısını aşındırmayın. Ezilip büzülerek onlardan dünyalık dilenmek size yakışmaz, sabırla doğru yoldan nasibini arasan daha iyi olmaz mı? Ya bir de yaptığın dilenciliğin sonu boşa çıkarsa... Sevgili Peygamberimizin (S.A.V) “En büyük belâ, nasibte olmayanı aramaktır,” buyruğunu hiç duymadın mı? Nasibte olmayanı kullar hiçbir zaman veremez. Dünya oğullarının buna hiçbir zaman gücü yetmez.

****

Ey ilim iddiasında bulunan, hani ağlaman? Yüce ALLAH’ın (C.C) korkusundan gözlerin yaşarıyor mu? O’ndan korkman ve günahları itirafın nerede? Nefsinle cenk etmek ve onu terbiye etmek yok mu? O’nu HAK tarafına çağırman nerede?

Bunların hiçbiri sende yok. Bütün derdin kasa, masa, yemek ve eğlenmek. Aklını başına al. Dünyadaki nimetlerden sana gelecek bir kısmetin varsa gelir, üzülme içini ferah tut. Bekleme yükünden kurtulursun, hırsın ağırlığı seni yormaz. Eğer bu şekilde davranmazsan, bütün bu uğraşmalarından sana ne kalacak dersin? Sadece bir yorgunluk ve ağır bir hesap...

Ey içi bozuk, yakında öleceksin, öldükten sonra yaptıklarına çok pişman olacaksın ama çok geç...Dilin güzel söze alıştığı için konuştu ve aldandı, ama kalbin hiçbir şeyden anlamaz bir halde. Bu durum seni kurtarmaz. Güzel konuşmayı kalb yapmalı, yalnızca dilin iyi söz söylemesi faydasızdır.

***

Ey ALLAH (C.C) yolcularını bulamayan; varlığını ve yaratılmışları HAK varlığına perde eden kişi; ağla, başkasına bir ağlarsan kendine bin defa ağla.

Do not...

2012-01-22T19:35:00.001+04:00

alintidir.

Hindistan da çok ünlü bir ressam varmış…

Herkes bu ressamın yaptıklarını kusursuz kabul edecek kadar beğenirmiş…
Ve onu “Renklerin Ustası” anlamına gelen Renge Çeleri olarak tanısa da; kısaca Renge Guru derlermiş…
Onun yetiştirdiği bir ressam olan Ramici ise artik eğitimini tamamlamış ve son resmini yaparak Renge Guru´ya götürmüş ve ondan resmini değerlendirmesini istemiş…
Renge Guru ise;
- Sen artik ressam sayılırsın Racacı. Artik senin resmini halk değerlendirecek. Diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve en görünen yerine koymasını istemiş. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak halktan beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı bırakmasını istemiş.
Ramici denileni yapmış…
Ve birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde görmüş ki, tüm resim çarpılar içinde ve neredeyse görünmüyor… Çok üzülmüş tabii. Emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar sanki.
Alıp resmi götürmüş Renge Guru´ya ve ne kadar üzgün olduğunu belirtmiş.
Renge Guru üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önermiş. Ramici yeniden yapmış resmi ve gene Renge Guru´ya götürmüş. Tekrar şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş Renge Guru… Ama bu defa yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde yağlı boya, birkaç fırça ile birlikte… Ve yanına insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı ile birlikte bırakmasını istemiş.
Ramici denileni yapmış…
Birkaç gün sonra gittiği meydanda görmüş ki resmine hiç dokunulmamış, fırçalar da, boyalar da kullanılmamış… Çok sevinmiş ve koşarak Renge Guru´ya gitmiş ve resme dokunulmadığını anlatmış.

Renge Guru ise; Sevgili Ramici, sen birinci konumda insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karsılaşabileceğini gördün…
Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı…
Oysa ikinci konumda onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin… Yapıcı olmak eğitim gerektirir… Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye kalkmadı, cesaret edemedi…
Sevgili Ramici Mesleğinde usta olman yetmez, bilge de olmalısın. Emeğinin karşılığını ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın… Onlara Gore senin emeğinin hiç bir değeri yoktur…
Sakin emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenle tartışma…

Aşk ile muhabbet...

2012-01-18T05:24:00.000+04:00

Aşk..

Ne var ne yok çıkartıp bakıyorum hafızamda. Çıkartmaya çalışıyorum aslında ve aşk hemen masamın ucunda oturuyor, izliyor beni. Gülümsüyorum. Hep yanımda olduğu için varlığıyla bütünleşmiş bir periyim ben. Tek olayımız gözlerimizle konuşmaktı bunca sene ama birden muhabbet etmeye başladık. Benim aşkım dillendi, güller farklı kokmaya başladı, her ne iş yaparsam dönüp onu aramazken gözlerim... 360 derece sarmalamış beni; gözlerimi kaçırdığımda ne yana baksam AŞK. Kaldırımlarda, yanımda giden otobüsün içindeki tıklım tıkış 100 insanın yüzünde, gül satmaya çalışan kadının nasırlı ellerinde, yavru bir sokak kedisinin patilerinde, sarhoş ve evsiz bir adamın gözlerinde... 30 senedir aşk bitmez mi? Bitmedi...

Ben aşkı seviyorum, çünkü bende ki "aşk nedir?" sorusunun cevabı tamamı ile kalbimin derinliklerinden gelen bir ateşböceği. Yanıp sönüyor yemyeşil ve sesi ile hep tetikte tutuyor beni. Ne yaparsam aşk ile yapıyorum. Seccadeye başımı aşk ile koyuyorum, kabe hep başımda dönüyor, gözlerimi Allah'ın hizmetinde o büyük saygım ile her sabah açıyorum. Aşığım "hayat"ım sana ben, Aşk budur biliyorum. Attığın adımdan, verdiğin sözlerden, ettiğin kelamlardan, durduğun duraklardan ya da yaptığın hatalardan aşk ile bahsedebilmenin uçsuz bucaksız mutluluğu... Huzurun içimizde olduğu yalan... Huzur hayatın tam da içinde, ben ise dünyanın tam ortasındayım. Aşk ise devrik cümlelerimin yüklemlerinde çoğu zaman, virgüllerde... Nokta ve ünlemlerde değil asla. Aşk bitirmez cümleyi çünkü, fiildir, yapmaktır, olmaktır, ermektir, sevmektir, tüm güzel düşüncelerin beyin içerisindeki çılgın tangosuna tanık olmaktır. Aşk tanıktır ama sanık asla... Kuralsız, kitapsız, yalansız, dolansız, öz be öz, saf ve masum... İçinde fesatlık ve kötülük barındırmayan tek şeydir Aşk. İnanır her zaman, güvenir, teslimiyettir. Teslim olursun ama suçlu değil... Kelepçeler yoktur aşkta, demir parmaklıklarda.. Özgürsündür, sensindir, kendinsindir. Allahım bu ne kadar güzel bir gecedir.

Rüzgar fısıldıyor duymak için, bazen coşuyor fırtınaya çeviriyor o güzel yüzünü, bağırıyor işte çığlık çığlık anlasana.. Aşkım diyor sana, asma suratını. Sana sırrı veriyor, sonunu zaten söyledi. Ölüm... Öleceğini bildiğin bir dünyada Aşk gibi mükemmel bir duyguyu 1 gün bile hayatından çıkarmamalısın. Ağaçlarda, martılarda, orman ortasında yolunu kaybetmiş bir solucanda, yavrusunu koruyan aslandan tut, okyanusun 4 km altında aşk var. Ve sen teksin. Mükemmelsin. Harikasın. Mucizesin. Birsin.

Sadece 10 dakika bir otur düşün, ne kadar şanslı ve mutlu olduğunu. Çok uzakta değil hemen burnunun dibinde aşk koktuğunu ve dokunduğun, hissettiğin her şeyde aşk olduğunu.

Göremiyorsan bu mükemmel düzeni gerçekten sana Aşk Olsun'!!!

Işık ile.

PS: süslü cümleleri, kendini bilmez halleri, tartısız düşünceleri, duygusuz gözleri aşk ile dolsun. Aşkı 1 kalıba sokan tüm meleklere şart olsun ki hayat yaşamayı bile tam bir AŞK yuvası.

Vazgeçmeli mi? Neden? Zamanı mı? Kalmalı mı? Neden?

2012-01-17T19:05:00.001+04:00

Kimileribirden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yine de affettim…
Onlar belki benisaflıkla yargıladılar.

…

Belki de içten içe sinsice güldüler.

Ama asıl unuttukları şuydu;

Ben aldanmadım!… Aldanan her zaman kendileri oldular amabunu anlayamadılar;

Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için,

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiğiiçin...

Oysa ben hiç insan kaybetmedim.

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim…

İyi ki doğdun Nazm Hikmet'!

2012-01-15T18:50:00.004+04:00

Sen
En güzel günlerimin
üç mel'un adamı var:
Ben sokakta rastlasam bile tanımayım diye
en güzel günlerimin bu üç mel'un adamını
yer yer tırnaklarımla kazıdım
hatıralarımın camını..
En güzel günlerimin
üç mel'un adamı var:
Biri sensin,
biri o,
biri ötekisi..
Düşmanımdır ikisi..
Sana gelince...
Yazıyorsun..
Okuyorum..
Kanlı bıçaklı düşmanım bile olsa,
insanın
bu rütbe alçalabilmesinden korkuyorum..
Ne yazık!..
Ne kadar
beraber geçmiş günlerimiz var;
senin
ve benim
en güzel günlerimiz..
Kalbimin kanıyla götüreceğim
ebediyete
ben o günleri..
Sana gelince, sen o günleri -
kendi oğluyla yatan,
kızlarının körpe etini satan
bir ana gibi satıyorsun!.
Satıyorsun:
günde on kaat,
bir çift rugan pabuç,
sıcak bir döşek
ve üç yüz papellik rahat
için...
En güzel günlerimin
üç mel'un adamı var:
Biri sensin,
Biri o,
biri ötekisi...
Kanlı bıçaklı düşmanımdır ikisi...
Sana gelince...
Ne ben Sezarım,
Ne de sen Brütüssün...
Ne ben sana kızarım
ne de zatın zahmet edip bana küssün..
Artık seninle biz,
düşman bile değiliz..
N.Hikmet - 1933

Halo DosT

2012-01-11T18:14:00.000+04:00

Evet evet hastayım, evdeyim. Ondan böyle aldım elime sazı öttürüyorum. Keyt (namı değer Kate) diye bir teyze var dün muhabbetteyiz. "Dünya çok boktan bir yer yeaa" dedi. Tabi ingilizce söylüyor bunu. Gelmiş 60 yaşına.. Ah be teyze dedim bende bunu sen söylüyorsan biz ne edelim? Herkes şeytanmış, ben de dalga mı geçtim. Şeytan içimizde diyerekten :) As usual. :) ( He bir de ingilizce kelimeler serpiştireceğim artık yazılarıma, haklı bizim millet daha cool oluyor.) Nasıl ama güzel değil mi :) Niceeeeeeeee

Şeytan dedi ya... Etrafımızda.. wooo.

Gelelim sadede, konu şu ki insanoğlu çok nankördür. Sadece kendini düşünür. Ama sebepleri var. Sebepsiz nankör değil kimse, doğuştan değiliz bi kere hepimiz melek gibi tertemiz geliyoruz dünyaya. Sonra aileler, sosyal ortam, ilkokul öğretmenimiz ve sevgililerimiz (burada parantez açıp hastalıklı sevgimiz demek istedim.) hatta ve hatta bizi köle misali yaşatmaya çalışan medya insanların şeytan gibi davranmasına yol açıyor. Herkes bu tuzağa düşer bende düştüm zamanında ama asıl önemli olan gerçekleri çarpıtmadan işin özünü görebilmek, bu hayattaki asıl amacımızı unutmamak ve hayallerimize dört elle sarılabilmek. Kimsenin kalbini kırmamak ama mümkün mü bazen egomuzun kurbanı oluyoruz. Dedim ya çok kolay bir iş değil bu. Akıl lazım, mantık lazım aşk için demiyorum. Ne demiş Şems aşksız geçen ömrü ben ömürden saymam. Saymam bende ömürden; 5-6 senede bir geliyor ne de olsa mantık, fikir, zikir kalmıyor adamda. Ama iyi oluyor tam içe dönüyorsunuz, hatalarınızı görüyorsunuz, kötü düşünmenin zararlarını görüyorsunuz, kendimizi hemen kaptırmamamız ve lanet olsun ki bu dünyada kimseye güvenmemiz gerektiğini tekrar tekrar anlıyoruz. Aşk başka bir şey ya, iyiki var. Hem durduğunuz yerden aşkınızı yaşayabiliyorsunuz. Ağlamalar, zırlamalar ve sonra sevinçten gökyüzüne zıplayıp;
"Yaşasın ulan bu kadar kedere, bu kadar adiliğe rağmen içimdeki çocuk ölmemiş.." diye çığlık atabiliyorsunuz. Yani en azından bugünlerdeki ruh halim bu :) Cool he?

Neyse şeytan diyordum. Millet aç abi. Evde ekmek bekleyen anası var, bi yerlerden peydahladığı bebeği var anası nerde kimbilir ona da bakıyor, işi gücü ve o iş yerinde uğraştığı 4-5 gerizekalı adam var... hastalığı var bir yandan onunla savaşıyor.. Ve tüm bunları 3 kuruş para ile yapmaya çalışıyor.. Nasıl şeytan olmasın bu insanlar... Tabiki kötü gözlerle bakarlar insanlara onlara güzel gözlerle bakan olmamış ki.. 2 kelime okuyacak vakitleri yok ki, kendilerini geliştiremiyorlar ki.. Kınamıyorum bu insanları. Onları bu hale getiren devlete ve tek başına bırakan insanlara gönderme yapıyorum. Bizim dilencilerimiz bile yalancı, yalınayak senden para ister gider ayakkabı alırsın ertesi gün gene yalınayak yakalarsın piçi. Yakapaça evine gider aldığın ayakkabıları geri istersin alırsın da. Bi bakarsın 10 çift botu var.. (yaşanmış bir olaydır, kadıköy rıhtım da bizzat benim tarafımdan..)

Ne diyordum.. Şeytan.. Bir de şöyle insanlar var... Bir eli yağda bir eli balda. İstediği hemen önüne serilmiş, şımarık, açlık görmemiş... Gucci'den saatini gözüne sokmak için 2'de bir saatine bakar, Tommy'den kazaklarını yer silmek için temizlikçisine verir.. Onunla silince 5 gün toz konmuyor sehpalara bilmiyor muydunuz? Hayatı farkında değil, tek farkındalığı karşısındaki insan ne giymiş, nerelere gitmiş... Hmm o gitmiş miydi oraya hiç.. Hemen bir bilet alsın. Ama cehennemin dibine.. Valla kınamıyorum. Ama şeytan değil bu insanlar bunu söylüyorum. Sadece insanlar artık insan değil.

Ben bile zorlanıyorum insan olmakta. Zor insan olmak, cidden zor. Bu ve bunun gibi insanlara saygılı ve sevgi içerisinde davranmak zor. Telefonu kapattıktan sonra hakkalı bir küfrü yapıştırıyor insan. Aleni olarak...

Keyt teyze hayat her şeye rağmen güzel. Bak köpeğin var, kafanı sokacağın evin var, oğlun Harvard mezunu avukat ne paralar kazanıyor evde hizmetçin var.. hayat güzel ya öyle deme.. 4 dönümlük bahçene çık bir çay demlesin sana kızın, Stephen King romanını oku.. omzuna konan kelebek için biraz heyecanlan. Bak bunlar güzel şeylerdir. Bahçene giren kedi yavrusunu sapanla vurmaya çalışan torununa sen öğret.. Vurmasın kediciği, insanlığı sen öğret etrafına gel lösemili çocuklara gidelim beraber. Gülümsemelerini gördüğünde nasılda için sevinçle hıçkıracak. Sonra hayat boktan demek yerine bugün Allah için ne yaptım diyeceksin, yerinde duramayacaksın, iyilik savaşçısı olacaksın. Ah be keyt teyze çıkar şu yalıdan kafanı artık. Sen hiç denize saatlerce bakıp bir yunus geçmesini bekledin mi? Bak umut etmek çok güzeldir. Gel umut edelim şöyle bir dünya...

Para, mal, mülk geçicidir, mezarına götüremezsin. Ama dostlar sevgiler bakidir.. Her yere gelir seninle. Gel sevelim herkesi ve hayatı.. Onlar bizi sevmese de...

GaF

Şems

2012-01-09T23:24:00.001+04:00

Bir şey yap. Güzel olsun. Çok mu zor? O vakit güzel bir şey söyle. Dilin mi dönmüyor? Güzel bir şey gör. Veya, güzel bir şey yaz. Beceremez misin? Öyleyse güzel bir şeye başla. ama hep güzel olsun. Çünkü "her insan ölecek yaşta." geç kalmayasın.

***Aşık olmakla sevmek arasındaki farkı sormuşlar (?) Cevaplamış Şems: Senin baktığına herkes bakar; ama senin onda görebildiğini herkes göremez. Herkes aşık olabilir; ama hiçkimse senin gibi sevemez. Tek fark sensin. Seni özel kılan sevdiğin değil, sevgin...

*****Giderken kendimi sende bırakmayı diliyordum, gördüm ki sana hiç gelmemişim... Anladım ki iyi niyetlerle dolu temenniler yalana sıvanmış teşekkürlerde, boğuluyormuş.... Merhabanın boynunu bükene elveda demek zulümmüş. Zülüflerinden zûl akan yare, sancıyan yaram kadar bile değer görmem... Ondandır ki yarim ile değil yaram ile hoşum...

Her İnsan için Bir Aşık Olma Zamanı Vardır , Bir de Ölmek Zamanı.

Osho

2012-01-09T15:59:00.004+04:00

Bir sorunu kabul edersen kaybolur, ve eğer o sorunla bir çatışma yaratırsan, SOR...UN giderek büyür. O yüzden her şeyi coşkuyla yap. Her şey bir DUA-YA dönüşsün. HATA yapmaktan korkma, çünkü hata yapmaktan korkarsan, hiç ilerleyemezsin ve yaşamı kaçırırsın. Hata yapmak, hiçbir şey yapmamaktan daha iyidir…. Eğer düşmanından KORKAR ve kapını kilitlersen, DOSTUNUN DA girmesini engellersin. Olumsuzluklar seni rahatsız etmesin. Bir MUM yakabilirsin ve KARANLIK kendiliğinden kaybolur.

Gidiyorum dedi bir ses... Sustum.

2012-01-08T19:50:00.000+04:00

Sen benim bir cümlem olacaksın, diyor Bir Ses
Cümlemiz zaten bir sesiz diyor, Bir Başka Ses.

Ferit Edgü

Amman/Josh - Leawood from Play'e basıp beni okur musun (: on Vimeo.

İnadına gideceğini söylüyor. İnadına gözlerimin içine delerek bakıyor ve farkediyorum ki bir şeyler yapmamı bekliyor. Dur dememi, kollarından tutmamı, sevdiğimi haykırmamı, yerlerde sürünmemi belki.. Belki de oturup delice ağlamamı... Ne bekliyor bilmiyorum ama bir şeyler bekliyor. Bir ses çıkartmalı dilim, bir bakış atmalı gözlerim, ellerim şekilsiz kalmalı, anlamsız edalar atmalı... Ama ben duruyorum sadece... "Gidiyorum." diyor, ve ben aptal aptal bakıyorum. "E yani, ne yapabilirim?"

"Bir şey'!" diyor, anlam veremiyorum. Gitmesine anlam veremiyorum, anlam versem atarım kendimi yerlere, engel olurum gittiği yerlere... "Neden? Ne yapmadım?" diyorum. Ama içimden, çünkü şu an içimden bir şey yapmak hiç gelmiyor ki. O "Bir şey" her neyse, ben onu yapmayacağım. İstemiyorum. Yaptıklarım, yapmadıklarımmış ki anlıyorum. Değer biçilmemiş. Gözlerim okunmamış, sözlerim nefes gibi solunmamış, canına kıyıpta topladığım çiçekler bir kitap arasında kurutulmamış, yolda bulduğum uğurlu taşlar denize fırlatılmış... sonbahar yapraklarım havalara atılmamış, rüzgarım ensesini hiç ürpertmemiş, kokumu hiç bir meltemle alamamış...

Ben şimdi ne yapsam anlamsız olur.

Su yanarsa, ateş akar.

2012-01-08T02:00:00.000+04:00

****Fotoğraf Alıntıdır.

Mesafeler arttıkça benliğim tükürdü suratıma inceden, yağmur sandım. Sanrılarla doğduğum evimin penceresinden kafamı çıkarttım ve martılar benim için çığlıklarını sürdürdü. Ne demek istediklerini hiç anlamadım. Bunca sene...

İki kalp arasına düz bir çizgi çekip bana dümdüz yürümemi söylediler hep, aşk sarhoşu nasıl yürünür ki dümdüz? şimdi farkettim ki ayık olsam bile yürümeyi beceremiyorum. Belki de ben emekleme sekmesinden yürüme aşamasına daha geçemedim. İnsanlara nasıl gözüktüğümü bilmiyorum ama bir de benim gözümle kendilerini görmelerini çok isterdim. Sustuğum her salisede neler neler düşündüğümü bilebilirler mi? Suskunluğumun ne kadar korkunç bir şey olduğunu hatta susarsam konuşturulmam gerektiğini farkındalar mı acaba?

İğrenç olaylar dönüyor çevremde, ne yana dönsem iğrenç insanlık saçmalıkları. İçimde inşa ettiğim kalemde mutluydum diyorum ben ne zaman kafamı bir çıkartıp baksam, koşarak içine sığınasım geliyor gene. Ne kaybeder ki bu dünya binlerce düşüncesi olan bir kişiyi kaybetse. Var ama görünmez olan benliğimin içine sızmadan yaşasa dünya bensiz dönse ne farkeder... Tabiki hiç. Dönesim var kaleme. Büyütmek istemediğim bir kaç kelime içimde 9 aylık oldu doğdu doğacak. Hissediyorum sancılar başlıyor. Yatırılacağım beyaz sedye dünya üzerinde değil sanki, yerçekimsiz bir ücra köşede evrende.

Bazen aklım almıyor... Bu hayatta her şey çaba gerektiriyor. Yaşamak için didinip duruyoruz. Para kazanmak için, kendimizi geliştirmek için paramparça ediyoruz kendimizi. Ama aşk ve mutluluk? Bunlar içinde çaba harcamak bana çok saçma geliyor. Aklım almıyor. Onlar olmalı, spontane gelişmeli, meşk etmeli... Ama ne zaman uyumak isteseniz uyandırmak için sizi sarsıyorlar. "Hey uyuma seni gerizekalı'!"

Mutluluk için uğraşılmaz, ya mutlusundur ya mutsuz. Ya aşıksındır ya aşksız.

Kelimeler bile kaçıyor beynimden bugün, düşüncelerim benim değilmiş gibi. Burada oturup bu cümleleri yazan ben miyim? Belki de yazdığımı sanıyorum, sanrı bu belki de. Ama düşüncelerim var kaçsalarda arkalarından onları görebiliyorum. Düşüncelerim ve ben. Beynimi yiyip tükürmeliydim seneler önce. Akıl edip kalemden başımı dışarı çıkartmazdım böylece.

Anlayamamak

2012-01-06T22:41:00.000+04:00

Ne de anlamsız her şey şu günlerde. Sorgulama bitmemeli bence de haklısınız. Hayat bir sorgu duvarı ama bazen de dayanamıyorum artık. Neden diye sorarken buluyorum kendimi. Sabah kalkmalar saçmalaşıyor, akşam yatmalar gereksiz oluyor. İçtiğim su, yediğim yemek, konuştuğum kelimeler, aradığım insanlar... Felsefe günümdeyim çünkü konuşmayı özledim. Konuşacak insan bulamıyorum etrafımda. Ne acı değil mi? İkizler burcuyum diye mi gerçekten? O kadar mı saçmayım ben ya. Neden yaşıyoruz ki biz. Neden var bu caddeler, işe gidip gelip köle olarak sürdüğümüz bu hayat, sorumluluklarımız, anlamsız gözyaşlarımız. Annem ne zaman ağlasam "Ah kızım o kadar saçma bir şeye ağlıyorsun ki, ileride bunlara güleceksin.." diyor. Haklı gülüyorum da ama zamanı boşu boşuna kafamı delerek geçiriyorum. Köleyiz demiştim değil mi? Biz gibi bunu farkında yaşayan insanlar var evet ama bir de bunu farkında olmadan toplumun beyinlere işlettiği garibanlığı ve hayatın anlamını unutarak insanları hiç yerine koyan şahsiyetler de var. Her şey insan için bu hayatta bunu anlamayan insanlar var. Kalelerinin içine saklanan, duvarları yıksan da hala kale içerisinde yaşıyormuş gibi cenin kıvamında yerde yatan...

Ne kadar da değiştim ben. Eskiden olsa elimi uzatır onlara yardım etmek isterdim. Ama öğrendim işte. Bir insan ancak kendi isterse ayağa kalkabilir. Siz koltuk değneği misali destek olmaya çalışsanız bir yere kadar taşıyabilirsiniz kocaman bir insanın bedenini. Kaldı ki bu insanların ruhları bedenlerinden de ağır. O kadar doldurmuşlar ki ruhlarını bu kadar ağırlık neden? Sırf kendine işkence.

Bir keresinde hocam "Galadriel bu kadar düşünce çok güzel ancak sen kendine uygun olanları seçecek ve onları uygulayacak kıvama geldin." demişti. Çok basit bir cümle. Ama ne kadar da derin. İçine dalıp uzun uzun konuşabileceğimiz bir mevzu ama daha sonra konuşuruz bu konuyu. Şimdi konu şu. İçim daraldığında ve kendimi kötü hissettiğimde en yakınımdaki insanı sorgulamam gerekiyor. Neden biliyor musunuz? Aslında bu 6. hissim ve ben yeni kavradım bu olayı. Bugün. Oturdum ve kendime dünyanın en basit sorusunu sordum...

Galadriel, sen gerçekten mutlu musun kuzum?

Şu an yanında olan insanlardan, sana davranış şekillerinden mutlu musun?
Sana verdikleri değer nedir?
Seni merak ediyorlar mı?
Sana sahip çıkıyorlar mı?
Seni kolundan tutup fikirlerini güzellikle anlatabiliyorlar mı?

Ben aç bir insanım. Sevgiye, bilgiye, doğaya... Bana ne katabiliyor etrafımdaki insanlar ya da insan.

Taksici bile kızım dikkat et diyor bana.. Bununla mutlu oluyorum. Bakkalım her sabah günaydın diyor gülümseyerek kararan içimi aydınlatıyor..Oysa çizgili, düşünceli suratı ve yakında iflas etmiş dükkanının kepenklerini indirecek adam ne kadar da dertli. Ama bir günaydını esirgemiyor işte.

Bense insanlar değişebilir, hayır beni seviyor, yoo yoo o aslında böyle biri değil diyerek kendimi hep kandırıyorum. Ne kadar da salağım. Sonra mutsuzca girdiğim yatağımda güzel hayaller kurmaya çalışırken kabuslarla rüyalarımdan uyanıyorum. Uyuyan bir kız neden hep sarsılarak uyandırılır? Bir insanı mutsuz etmek o insana ne kadar zevk verebilir? Neden zevk verir? Ya da sevmiyorsa neden gitmez... Ben gideyim diye mi?
Başarılı proje... Kanalistanbul projesi kadar başarılı bir proje, takdire şayan, gönlüme ayan... Alkışlar kopsun durmadan. Ve oscar gidiyor. Yılın hayvanı ödülü...

Sanki muhtacım ben, sanki kimsem yok. Sanki bir hayatım yok.. ideallerim, hayallerim.. insan değilim tabi ben. gönül eğlendiriyorum, yalan söylüyorum sanki ben... neden hep ben diyorum ki... Benim sevgim var.. Harcatamam.. Daha da onu kirletemem. Çok zor sakladım ben onu, çok zor korudum kötü insanlardan, çok kaçtım, çok yoruldum.. Çok yorgunum. Ben kimse beni sevsin diye kimseyi sevmedim şimdiye kadar. Karşılıkta beklemedim. Ama sevdim işte. Çok güzeldir bu duygu... Onun için dua etmek, mutlu olmasını istemek, hediyeler almak, bir bakışını yakalamak, derdiyle kahrolmak... Güzeldir ya. Ve şimdi ben birini seviyorum. Çok zor hissettiğim bu duyguyu hissediyorum. Anladığım kadarıyla o insanla değil sadece bu duygumla mutluyum. Kirletmesine izin veremem bendeki onu, izin vermeyeceğim.

O ne istedi, ne bekledi ne bulamadı bilmiyorum. Çünkü biz hiç konuşamadık. O gerçek Galadriel'i benim salak heyecanlarım yüzünden hiç göremedi. Zaten hiç sormadı... Bana hiç değer vermedi, beni hiç merak etmedi, bana hiç içten nasılsın diye bir kez sormadı. Belki sordu ama ben anlayamadım. Derdimi anlatamadım. Hep kalbim çarptı çünkü, hep beni sevmezse diye korktum.. Kimse mükemmel değildi, o da değildi ama ben onu her şeyi ile sevdim. Anlayacağın blogger o beni hiç sevmedi. Ben kendimce sevdim, kendimce tanıdım, kendimce yaşadım. Hocamın gene dediği gibi kötü enerjileri üstüme çekerek neden korktuysam kendime yaşattım. O yüzden tabi ki her zaman ki gibi.. Suçlu Benim.

Bir yandan da belki her telefonu açmasam, belki kendimi kaptırmasam, her geldiğinde kapıda hazır durmasam bu olay farklı bir şekilde karşılıklı bir sevgiye dönüşebilirdi. Oyunlardan bahsediyorum. Şu an dünya üzerinde ne kadar insan varsa %99'unun oynadığı o gerizekalı oyunlardan. Ama kartlarım açık olunca tabiki size bir değer biçilmiyor. Halbuki ne de bilirdim oyunları :) Ben kimseye güvenmezdim ki. Neyse.

Hüzünlüyüm. Geçecek biliyorum. Çok önemli değil hayatta neler oluyor değil mi? Öyle değil işte o. Hayatta neler oluyor ama herkes de aynı ışığı göremiyorsunuz.Kolunun altında kendinizi güvende hissedeceğiniz, onun için her şeyi yaparım diyebileceğiniz, fedakar olabileceğiniz o insanla çok sık karşılaşamıyorsunuz. Çok insan var, istesek şu an bizi deli gibi seven insanlar buluruz. Ama sorun o değil işte. Ya da o. Bilmiyorum ki. Hayat demiştim ya; sabah kalkmalar saçmalaşıyor, akşam yatmalar gereksiz oluyor. İçtiğim su, yediğim yemek, konuştuğum kelimeler, aradığım insanlar... öyle bir şey.

Ama her şeye rağmen hayat güzel ve sevmekte.

Her zaman dediğim gibi.. Hikayeler bitmesin.

Pembe rüyalar bana, çünkü şimdi uyuyacağım ve uyandığımda mutlu olmak istiyorum.

GaF

Nazımcım..

2012-01-06T17:58:00.001+04:00

Lades'! Aklımdasın...

2012-01-06T14:59:00.000+04:00

Soğuk ve yorgun bir geceden yazıyorum bunları...

Burası kireçleri dökülen rutubetli bir oda...

Ve bu odadan yazıyorum; yani, kırılma noktasından...

Yani derin ve efkârlı bir aşkın iç çekişinden...
Üst üste dizilmiş hatıralar, duvarlarından düşmüş resimler, ard arda söndürülmüş sigaralar, kül tablaları, duvarlara çivilediğim ve her sabah yüzü ile uyandığım esmer kız... Ayağı sallanan kırık masadan başka hiçbir şey yok...

Biliyor musun senin en çok her şeyini özlüyorum?

Senden sonra çok şey değişti bu şehirde...

Örneğin caddeleri eskisi gibi kalabalık değil...

Trafik sıkışmıyor, yağmurlar yağmıyor bu şehre...

Kırmızı ışıkta durmuyor arabalar ve nedendir bu şehre yeşil ışık bir türlü yanmıyor...

Dedim ya senden sonra bu şehirde çok şey değişti...

Ve dedim ya ben senin en çok her şeyini özlüyorum... Özlediğim bir şey gibi kendimi de özlüyorum...

Senin hiç kendini arayıp ulaşamadığın oldu mu?

Ya da sen de kendini özledin mi?

Artık aynanın karşısına geçip saatlerce saçımı başımı düzeltmiyor, elbise dolabından eşyalarımı çıkarıp birini giyip birini indirmiyor, tembihlediğin hiçbir şeyi yapmıyorum!

Anlıyor musun?

“Çöpleri dışarı çıkar, erkenden uyu, faturaları geciktirme, fazla sigara içme, saçlarını şu şekilde tara, şu pantolonunun üstüne şunu giy, balıkların yemini ver, odanın pencerelerini açıp havalandır, cumartesi gelirken Leman almayı unutma, bir de Kadıköy’den balık ekmek getir...”

Artık bunların hiçbirini yapmıyorum!

Anlıyor musun?

Yapmıyorum!..
Sen...

Aylar var yoksun bu şehirde...

Ve ben, aylar var evden dışarı çıkmıyorum...

Odaların perdeleri çekilmiş, yalnızlık bütün odaları kuşatmış, telefonun fişi çekik, faturalar ard arda masanın üzerinde, çöpler birikmiş, akvaryumdaki balık öldü, aynı atleti defalarca giyip buradaki yokluğunla beraber kokuşuyor...

Hani daha önceden gönderdiğin SMS’ler vardı ya...

İşte dün gece onların hepsini sildim...

Şiir kasetlerini kırdım, duvarlarında en beğendiğimiz karikatürleri, resimleri yakıp yıktım...

Ne Ahmet Telli kaldı ne Atilla İlhan!

Artık seninle beraber hiçbiri yok bu şehirde...

Oysaki en çok şiir okurduk...

Kendimizi bulurduk mısralarda...

Kalem kırmaca oynardık yazdığımız şiirlerde...

Aynı şehirlerde aşkın mitinglerine katılır birbirimizi firari yakalardık...

Sen...

Aylar var yoksun bu şehirde...

Ve ben, aylar var şiir yazmıyorum...
Bazen keşke olsaydın diye düşünüyorum...

Mutfaktaki tüpe çay koysaydın, akşamları geç kalsaydın, ucuz Türk filmleri izleseydin, `Geç kalıyorum` deyip erkenden ayrılsaydın yanımdan...

Yemek yapmayı bir türlü beceremeyip salçalı makarna yapsaydın...

Bende kalsaydın çoğu kez...

Evdekilere `Arkadaşlara gidiyorum` deyip kandırsaydın onları...

Şiirler okusaydın, Yavuz’dan türküler söyleseydin...

“Ah!” diyorum be!

Ne vardı o gece kapıyı çarpıp gidecek?

Oysaki tuzaklar kurdun ayaklarıma...

Biliyor musun? Şimdiki yolların çıkmazı da hep senin işin! İçinde kendimizi hayal ettiğimiz vitrinler eskisi kadar pahalı değil...

Kazıdığım kazı-kazandan para çıkmıyor artık...

Kitap alacak param var...

Artık otobüse biletsiz binmiyor, uzun yollarda otostop çekmiyor, oynadığım kâğıt paraların seri numaralarından hep ben kazanıyorum...

O gece kapıyı çarpıp çıkarken arkandan koşup ne diyecektim biliyor musun?

`Gitme Lan! Seni Seviyorum!!!` diyecektim...

Oysaki bir düğüm bağlandı boğazıma...

Kapıyı çarparken bir tren üzerimden geçti...

Şimşekler düştü bağlarıma sanki...

Yıldırımlar tuttu bütün kelimelerimi...

Aradığım bütün sözler evde yoktu sanki...

Sanki bir tren üzerimden geçti ve bu koskoca şehirler birer birer üstüme devrildi...

`Tamam! Unuturum! Bu da geçer! Hem yakışıklı bir adamım, elimi sallasam ellisi...` diyordum ya...

Yalan hepsi yalan işte!

Çığlar yuvarlanıyor ömrümün uçurumlarında geriye dönenler ise hep o yasak umutların ihaneti...
Bu arada; geçen gece arayıp konuşamayan, `sapık` diye kapattığın ses, oturduğun evin penceresine taşlar atıp çıkınca kaçan, sensizliği keş bir sigara izmariti gibi kalbine söndüren ve belki sen de inanmayacaksın ama, şimdi ağlayan da bendim...

Yarın Cumartesi...

Leman alıp gelir misin?

Bakkala ekmek yazdırıp paspasın altında duran anahtarla içeri girer misin? Bunu bilmiyorum...

Ama ben bıraktığın bir aşkın ladesinde aklımdayken bekliyorum seni...
Ve sarı bir hayat...

Gülmeyen kızların hayallerindeki; puslu, parlak cam kadar kirli...

Kaybetmiş kömürden beyazını...

Kanatlarını açmadan uçuyorsan, yüzümden çok yüreğimdir sana gökyüzü...

Konabilir...

Kanabilir...

Kanatabilirsin ömrümü...

Ve akabilirsin...

Çakıl taşlarımı döve okşaya...

Bu arada! LADES! AKLIMDASIN!..

İşleme beynini işleme.

2012-01-05T19:47:00.001+04:00

Sakin ol biraz. Bu lafım hepimize. Sakin olmak lazım doğrudur. Ancak beyin durmadan düşünür, düşünür, sonra da bu düşünceler içerisinden olay, durum ve mekan olarak hangi baloncuk uygunsa onu yapıştırır olay esnasının fotoğrafının üzerine. Ve inanılır bu baloncuğa. Artık yapılmamış bir konuşma çoktan sonlanmıştır, karşı taraf daha ağzını açmadığı halde beyin tarafından cevaplandırılmıştır. Kavga için ya da hayal kırıklığı için, üzüntüler yaşanmıştır, ağlanmıştır, vedalar edilmiştir. Sonuç henüz hayatta olmayan bir bebeğe patik örmeye benzer. Patikler örülür ama hiç doğmayacak bir bebek için çoktan karar verilmiştir. Zaten o bebek hiç olmayacaktır.

Psikolojik problemler ile sosyal ortamda kendimiz bir takım öngörüler yaratıyoruz. Mesela bir daha kimse bizi üzemez diyoruz. Benim kalbimi bundan sonra kimse acıtamayacak. Bir daha kimseye güvenmeyeceğim ben diyoruz. Neden güvenmiyoruz? Yoksa bu sadece kendimize olan güvensizliğimiz mi?. Kolay insanlar olduk belki de her şeyi o kadar kolay yaşıyoruz ki gerçek duygular nedir unuttuk. Özlemek mesela... Sevmek... Kalbin çarpması... Bir dükkana girdiğinde kendinden önce sevdiğini düşünmek... (Ya bu gömlek ona ne kadar yakışır.. gibi) O mutsuz olunca bizimde bu mutsuzluğu hissetmemiz.. Neşelendirmek için Charlie Chaplin moduna girip şaklaban gibi ortada dolaşabiliriz. yapamaz mıyız?

Pardon, acaba sizi sevebilir miyim?

2012-01-05T00:23:00.002+04:00

- Neden?

Neden olacak, korkuyorum!

- Korkuyor musun?

Evet ya, korkuyorum.
Çünkü seni seversem hemen huyun suyun değişecek.
Sende sevdiğim şeyler farklılaşacak.
Şımaracaksın. Beğenmez olacaksın artık beni.
Çünkü ben artık muhtaç olmuş olacağım sana, senin gözünde.
Öyle değil mi?

Bilmez misin?
Muhtaç olmak acizliktir.
Şimdi seni sevdiğim için cezalandıracaksın beni biliyorum!
Hor göreceksin.
Bekleteceksin.
Aramayacaksın.
Menfaatlerin ön plana çıkacak.
Şayet menfaatlerinide sevmezsem beni sileceksin.
Yalan mı? Sileceksin işte!

Sonra her gün benden azar azar uzaklaşacağını seyredip kahrolacağım.
Yahu ben bir sevenim. Yani seni sevgimle onurlandırmış bir insan.
Dünyayı ayakta tutacak insan kudretinin adıdır Sevgi…
Simdi ben sevdim diye, bu kudrete ve cesarete sahip oldum diye sen beni nasıl ve ne hakla cezalandırabilirsin?
Aklim almıyor. Zeka seviyem de. insanlığım da. Yüreğim de.

Yok! ‘Seni seviyorum’ cümlesini çok sarf etme eskir!
Yok! Herkese ‘seni seviyorum’ deme, sadece aşık olunca kullan!
Yok! ‘Seni seviyorum’ demeden önce binbir hokkabazlık yap ve şirin görün ki sevdiğin sevildiği için kendini dev aynasında görmesin, onu inlet, süründür, aklını başına getirt, mahvet!
Neden?
Çünkü, bu makbul..

Kaç….sevsen de sevmesen de kaç!
Neden?
Çünkü kaçan kovalanır aptal! Kaçan kovalanır…
iyi de, neden sevdiğim icin kaçıyorum ki? Ben kaçacak ne yaptım?
Kaçarak daha mı makbul olacağım? Kaçarsam daha mi kıymetim anlaşılacak?
Sevmek utanç verici birşey mi ki kaçmam gerek? !
Anlayamıyorum…

Oysa ben zaten sevdiğimi severek devleştirmişimdir.
Onun dev aynasında kendisini yeniden devleşmesine ne gerek var ki?
Bir görebilse benim gözlerimle kendini, eminim kıskanacaktır bendeki kendisini…
Yok ama yok!
Bilmez sevgililer sevilmenin eşsizliğini, bilmez…
Ondandır bol keseden sevgiyi böyle tüketişleri…

Ben hiç şımarmayan, değişmeyen, yozlaşmayan, uçup gitmeyen, tükenmeyen sevgi görmedim.
Artık cenaze törenleri iki türlü yapılmalı. Biri bedenler icin, Diğeri zorla öldürülen sevgiler icin! …
Ne demiş Yılmaz Erdoğan, ‘ Ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim’
Anlayın artık varlıkları değil, ihtimalleri sever olduk…
Neden?
Çünkü ihtimaller hayallerimizdir.
Sevmekse hayatin bir gerçeği.
Hayallerimizde sevgilimiz hiç değişmez.
hatta ‘seni seviyorum’ dedikçe ya gözleriyle, ya elleriyle ya da tatlı diliyle ‘ beni sevdiğin için teşekkür ederim aşkım ‘ der…

Teşekkür etmek? ! Beni sevdiğin icin…
Evet ya… Bir onurdur, bir ödüldür, bir şereftir sevmek ve sevilmek.
Özgürlüğümüzdür. Cesaretimizdir. insanlığımızdır.
Ayrıcalığımızdır.
Ama ne yazık ki birde bütün bunları farkında olamayışımızdır sevmek…

Korkuyorum. Hep sevdiğim icin cezalandırıldım.
Artık ‘seni seviyorum’ derken bana tuhaf tuhaf bakmayacak varlıkları daha çok sevmeye niyetliyim… Bir çiçek gibi… Bir hayvan gibi… Bir dağ manzarası gibi…
Bir su damlacığı gibi…
Bir küçük tomurcuk gibi henüz doğmakta olan…

Çünkü hepsinin insanlarda var olan bir büyük silahtan arındırılmışlığı var.
Yani dilleri yok, dilleri! Konuşamazlar…
Sadece dinlerler…
Sevginizi anlayarak hissederek dinlerler.
Onlara ‘Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim? ‘ demeniz gerekmez.
Direkt söylersiniz sevginizi hesapsızca, umarsızca…
Saymadan…

Ve sevgimi ifade edecek her türlü çılgınlığı hesapsızca yapmak istiyorum.
Gurur denilen sözcüğü sözlüklerden çıkartmak, sevdiğim için sevilerek ödüllendirilmek istiyorum…

Ömer Köroğlu

2012

2011-12-31T20:45:00.000+04:00

Birazdan hindiyi fırından alacağım. O yüzden önce kendim için bir şey yapmak istedim. Her sene olduğu gibi blogger 2012 dileklerim ve 2011 olaylarım :)

Süper bir sene geçti şaka maka... Benim monoton bir hayatım yok Hiç istemem zaten) , beni tanıyanlar bilir, dostlarım hep yanımda olur zaten :) Olaylı ama güzel sürprizleri peşinde sürükleyen bir seneydi. En yakın dostlarım evlendi, şimdi hamileler sonra hayatımın en güzel doğum günü partisini geçirdim o kadar insan nasıl bir araya toplandı bilmiyorum... 30 oldum die mi? İlkokuldan liseye 10 küsür sene görmediğim insanlar, kardeşlerim, canlarım, kanlarım.. Ağla ağla parçalamıştım kendimi. İnsan bu kadar sevildiği için ağlar mı? Ağlarmış... Ağladım da.. Neyse mütevazi Galadriel gitsin dimi 1 günde olsa? Gitsin ya.. Süper bir işten, süper işe geçtim, kendimi bulduğum, anlatabildiğim ve sonucusu görebildiğim... Mükemmel insanlar çalışıyor ve kendimi her gün yeniliyorum.. Tay aldım sattım.... Ödemeyedim falan.. Güzeldi be :) Apple'ı resmen zengin ettim.. Ama yok bu sene kendime yatırım yapacağım. Kitabım basılıyor... Sonracıma hatasız kul olmaz hatalarım da elbet oldu ama ben hem hatalarımı hem o hatalara ortak insanlara sevgi duydum. Üzdüklerim oldu :( İstemeden.. Yanlış anladıklarım oldu... Yanlış anlayanlar oldu. Ama beni hayatında tutanlar, tutmayı başaranlar hep kazanan oldu. Bizde yalan yok :))))

E blogger bugün bu şekilde konuşuyorsam artık senede 1 gün bu hakkı kendime tanıdığım içindir. Benden hiç beklemezdin değil mi? Ama bugün 31 Aralık 2011'de ben biraz öveceğim kendimi, çünkü ben buna değerim.

2011'de anladım ki.. Kendini anlatıp duran, devamlı gökleri kendine eş tutan herkesin anlattıklarının yüzde 3'üler..

2011'de anladım ki benim gibi susan, ne olduğunu anlatmayan insanların değeri sıfır.. Konuşacaksın kardeşim.. Ama ben daha da susmaya karar verdim. Göz gönülü göremiyorsa kelam sesten başka bir şey değil. En azından benim için.

2011.. Bu lafım sana.. Ben herkesin 1 hikayesi olduğunu, onları senden önceki seneler ile yoğurduğunu biliyorum. Aynı beni yoğurduğun gibi. Ama benim kadar güçlü kalamamış kimse. Vicdansız, sevgiden yoksun, korkak, kaf dağında insanlar biriktirmişsin.. Oha artık. İnsana değer vermeyen sadece kendine nasıl değer verebilir. Tamam biliyorum kendini sevmeyen kimseyi sevemez ama.. Cidden oha bu kadar da değil. O zaman şimdi 2012'ye geçelim...

Ben bu sene baya bi yurtdışına çıkıcammm...

Sonra bu sene baya kitabım konuşulucak.. Adım değil ama, adımı bilmeyecekler çünkü...

Sonra ben bu sene işimde süper başarılı olucam...

E bir de yoldaşım yanımda... Değmeyin keyfime.

Ama bu yazı sadece 2012'ye değil... Ondan sonraki tüm senelere...

Hindi yanmadan ben kaçar...

Mutluluk içimizde.. :) Senelerde değil..

Mutlu yıllar.. Mutlu yollar hepimizeeeeeeeeeeeeeeeeee

E şey ışık ile :))) Işıldayın...

He bi de ışık içimizde :)))

Heeeeeeeeeeee ne diodum... Kötü insanlar bize ırak.

Hadi öpenZi..

Renklerin içinde..

2011-12-27T18:53:00.000+04:00

Bu görüntüler gerçek...
Gidecek kimsem yok ve 2012 için tek dileğim yalnız olsam da buraları görebilmek...
Bunca sene tek başıma anılar biriktirmek istememiştim, ama artık ne olursa olsun görmem gereken güzellikler olduğunu farkına varıyorum.

Çok ince düşünerek kendimi yıpratmak istemiyorum, zaten benim inceliğim karşı taraf için kabalık oluyor..

Karşı kıyılar çoktan dalgalarla ıslanmış, kurumuş, kayaları elenmiş... kumları parıldamış.. karşı taraf ben giderken o tarafa doğru , dönüyor. Yürümüş ki o yolları.. Ne isteyebilirim ben daha..

Hiççç..

Huzur, doğa.. aşk... doğallık... kendini kaptırmak... güvenmek... arkanı yaslamak...

İnsan başka ne ister..

Hiççç...

Can Yücel - Her şey Sende Gizli

2011-12-26T19:39:00.001+04:00

Çok eski bir şiir. Ama yeniden paylaşasım geldi..
Yeniden..
Yeniden..
Yeni..

Yerinseni çektiği kadar ağırsın
Kanatlarınçırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığıkadar canlısın
Gözlerinin uzağıgördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadariyisin
Nefret ettiklerinkadar kötü..
Ne renk olursaolsun kaşın gözün
Karşındakiningördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını karsayma:
Yaşadığın kadaryakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsanyaşa,
Sevdiğin kadardırömrün..
Gülebildiğin kadarmutlusun
Üzülme bil kiağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanmaher şeyi,

Sevdiğin kadarsevileceksin.
Güneşindoğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakinedeğer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalansöyleyeceksen eğer
Bırak karşındakisana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadırsevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasretkaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yagmurunyağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seniısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnızhissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlühissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzelhissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!
İşte budur yaşamakbunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğundaaldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakiniunuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığıkadar güzeldir
Kuşlar ötebildiğikadar sevimli
Bebek ağladığıkadar bebektir
Ve herşeyiöğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadarsevilirsin...

gülümsüyorum..

2011-12-26T19:30:00.000+04:00

Sokakta giderken,kendi kendime gülümsediğimin farkına vardığım anlarda insanların beni deli zannedeceğini düşünüp gülümsüyorum...

Savaşçı.

2011-12-23T00:38:00.002+04:00

Tutkun dudaklar...

2011-12-20T23:09:00.000+04:00

Bıçkın delikanlı. Dinle şimdi. Sözlerin er gibi pusu kurmuş dağların tepelerine, içtiğin sigaranın ateşini avucunda saklama boşu boşuna.. Aşkın parlıyor teröristlerin tam da önünde... İstesende saklayamazsın gözlerindeki parıltıyı. Söyle bıçkın delikanlı, geldin, geçirdin, gördün... Feleğin çemberi sarhoş etti, anlamsız çukurlarda çamura batar gibi debelendin, maskeli kadınların peşinde pervaneydin; sabah uyandığında kaçacak kuytu bir mağara aradığın gecelerin adamıydın. Kırgınlıklarını içinde susturdun, üzüntülerini içinde çığlıklaştırdın.. Belki sadece duşta ağladın... Gözyaşlarını sakladın... Dinle serserim belki de sen artık yoruldun... Yoruldun ama, ben de yoruldum...

Ben demek istedim ki, omzumda ağlayabilirsin.. Kimseler görmez ben de bilmem sen istemezsen.
Ben aslında dizimde uyuyabilirsin demek istedim, saçlarını okşarken güvende...
Ben aslında çok şey istemedim dedim hep, bir güleryüz, bir anlamlı sözden başka..
Ben aslında... yatlar, katlar istemedim ki.. Sadece bir tabak 2 köfte doyurmaz mıydı? Bende çok gördüm zengin züppeleri etkileyemediler ki bu saf gönlü..
Ben sadece yaşlılığında ılık sütünü getiren olmak istedim, bir şişe sürahi gibi komidinde seni bekleyen..
Görmediğinde gözlerin, sustuğunda sözlerin, konuştuğunda kelimelerin...
Bir olmazdık belki ama tamamlardık birbirimizi.
Ben sadece...

Sende durdum. Bekledim. Sustum. Az biraz istedim. Az biraz diledim. Azıcık hayaller kurdum.

Şimdi sen hayallerimin kafasına sıkıp giderken söylenecek tek bir söz yok. Ben o kadar yalnız bir insanım ki her şeyi kafamda yaşamaya alışmış. Belki istemeden beni bu kadar yalnız başıma hayallerimde yaşatıyorsun. Yaşattın.

Bir omuz isterken ben sadece, bir simit 2 demli çay ile hayatı yaşarım derken.

Keşke... Hayallerim ile bırakmasaydın.

GaF

Kar gelsin (:

2011-12-20T14:47:00.002+04:00

içimdeki çocuk.

2011-12-12T02:16:00.001+04:00

bloga sardım dimi :) fena sardım ama bu demek değil ki doğrular konuşuluyor sadece kelimeler parmaklarımda anlam buluyor... yazmak için çok yazıyorum, çok susuyorum.. çok neyse ondan.

Micheal - Dangerous

2011-12-11T16:21:00.001+04:00

http://fizy.com/#s/179dqu

Hey kuzu çok dencırısss işler peşindeyim. :) Heyyy welcome to my hell

dencırıssss sooo dengirisss dem. :)))

Pardon ezan okunuyor, Aziz Allahım.

Bu arada bu perşembe Allah izin verirse Konya yolcusuyum süper bir blog yazısı ile sizleri bilgilendireceğim. Bir kaç güzel mucize yaşarsam süper olmaz mı? O yeeee :))))

ne diodum dencırısssssssssssssssssss :)

Sanırım ilaç almam lazım ya hiperaktiflik yüzünden dün kendimi cezalandırdım ve bütün gn 1 kitap bitirip 5 tane film izledim. Aralarından bir tanesi Dolphin Tale'idi. Türkiye'de henüz oynadı mı bilmiyorum ama tavsiye ederim. Gerçek bir hayat hikayesi.

Kitap olarak Selim İleri - Türk romanından altın sayfalar kitabını okudum. Kendime şaşıyorum gerçi şu an çünkü bu kitap 791 sayfa.. Bitirdim valla bu şahaser de size tavsiye :)

Smooth Criminal...

Gaf

sanıyorum.

2011-12-10T19:43:00.001+04:00

Mutlu olduğumu sanıyorum. kendimi defalarca kandırıyorum.

Defalarca... Millet ne kadar mutlusun diyor. Ne kadar mutluyum ben. Gülmekten katılarak ölebilirim. Ölebilirim. Yapabilirim.

Millet neden hiçbir şeyi kafana takmıyorsun diyor. Cidden öyle mi gösteriyorum... Yalnızlığımla mutlu olduğumu sanıyorlar. Benim de böyle sanmamı sağlıyorlar. Gerizekalılar. Yalnızlığı kim sever ulan. Ama aşklar hep böyle. Okur şerefsiz olmak lazım. Cidden.. Takmıcaksın, önüne bakacaksın... Şikayetlerini söylemeyeceksin.. Düzeltmeye çalışmak diye bir şey yok kendi isteklerimize uydurmaya çalışıyoruz milleti... Uyduramazsın ki. O öyle biri değil belli ki. Kim değişmiş bu hayatta. Hiç kimse. Ben değişebildim mi? Bu saf salak gerizekalı kafamı değiştirebildim mi... Nedir bende ki bu dipsiz sadakat. Sadakat nedir, kim sana sadakatli. Ben neden isyan ederek kafamda olmaz bitmez senaryolarımı geceleri roman yapıyorum. Artık cidden düşünmeye başladım. Benim sevdiğim, istediğim hayat bu mu? Beni önemsemeyen, bir köşede lokmasını yiyip bnmle paylaşmayan, ben iki kişilik hayaller kurarken o insanların hayallerinde olabilmek için kendimi parçalayan sonra gelip hayal kırıklıklarımı salak defterimin sayfasında biriktiren, içen, sarhoş danseden... bunu mu seviyorum.

Okur sevmiyorum be... Yani belki de yeni farkediyorum ama ben ne zman gitsem işler değişiyor. Gidince değişsin istemiyorum işte, ben varken olsun istiyorum. Ama ben gidince gitme denmesi bir şey ifade etmiyor ki. Ya ben depresyona girdim gene. Sen yokken yalnızdım, sen varken de yalnız olmak sadece aynı hikayeyi yaşamaktan ibaret. Ve hayır ben bu hikayeyi sevmedim. Çünkü ben bu hikayeyi biliyorum. Sonunu da biliyorum. Ama üzülen ben olmayacağım. Yeterince üzülüp noktayı koydum çünkü.

Yalnızlığı sizle beraber sevdim ben, korkmuyorum yani ondan sevmesemde.Geceleri sarılır bana, halimi hatrımı sorar... zaten sarılması yeterli. ben başka bir şey istemiyorum. Kendi çiçeğimi bile kendime alabiliyorum. Sen bir buket çiçek alsan ne olacak. Evet severim çiçekleri özellikle beyaz gülleri. Bugn internetten kendime 100 tane beyaz gül istedim. Yanımda duruyorlar. Bugün kendimi ödüllendirdim çin mutfağından güzel bir sofra hazırladım. 2 mum yaktım. Mumlar bitti, Alevlerini ıslattığım parmaklarımla söndürdüm. Cıssss diye bir ses.. Sessizlik ve yalnızlığımda bu sesi seviyorum. Çaresiz değilimmmm, sadece bana değer veren insanların arasında değer vermeyen şerefsizleri seçmekte ustayım diyelim. Bu da benim aptalığım oluyor tabi.

http://fizy.com/#s/25dxo1

Neyse, :) tamam ben gene değişemeyebilirim. Belki yanlış düşünüyorum, ama tek başıma düşünecek çok zamanım vardı, bunları değiştiren biri de hala yok. Düsürt olmak, hislerimi söylemek istedim. Ama çk tek başımayım. Sıkıldım, daraldım tek başıma olmak istemiyorum. Bir omuz, sadece bir omuz kafamı koysam, gün içinde bende biriken tüm kötü insanları unutsam... bir omuz. :)))))

Zaten aşklar hep böyle... Sana bir söz yazdım bugün yolladım rüzgarla. Beynimi de yedim. Kalbimi fırlattım. Heyecansızım artık. Zaten bendeki bu yersiz heyecanı da sevmemiştim.

GaF

Depreşsin depresyon demedim mi sen bana bunu yapma demedim mi demedim mi dırırıdımdımdım...

2011-12-09T22:45:00.001+04:00

Sıyırma çizgileri sapıtmış hatta çizdirmişiz işte kafayı. Sonra şalter attı mı bir daha yerine tam oturmuyor.. Biliyor musun? Vallahi bak. Oturtmassan oturtturlar gülümmmm :) diye bir şarkı bile patlatabilirim. O derece. Öyle yani. Hayat ve saçmalıkları. Aptallıklarımız, insanları koyduğumuz yerler ve oradan inmek için çırpınan zavallılar. Ulan siktir git o zaman zorla mı tutuyoruz. Siktir gitsene. Tahtı beğenmeyen elalemin kıçında tuvalet kağıdı olarak hayatına devam edebilir. Edebilirsiniz vallahi. Hem ben bugün yaşadığım için şükrediyorum. Çünkü birazdan 10 Aralık olacak. Geçen sene büyük bir kaza geçirmiştim bugün. Öldüm sanmıştım. Olmadı gene olmadı ya. ölemedim sonra da şükrettim işte. hazır değildim diye ağlamıştım o gün, bugün de hazır değilim. Nasıl hazır olunur ki ölüme? Olabilecek miyiz o gün gelip çattığında. Ya bugün küfür sayasım var. Çüklü ve çüksüz her insan evladına, saygısız, öküz, dana domuz boku diyesim var. Evet hepiniz birer domuz bokusunuz. Bende öyleyim. Bok gibi hissediyorum zaten kendimi. Aynı sizin gibi.. Yalan söylemeyin dostlar sizde öyle hissediyorsunuz. Bok gibi..

Bugün benim için ne yaptın? Hiç dimi? Ben sana böyle mi öğrettim şerefsiz. Okuttum, büyüttüm, pervane oldum, yol yordam gösterdim, ne söyledin de yapmadım ben. (kime diorum ben bunları bilmiyorum, ama bir gün üstüne alınan bir bok buluruz öyle değil mi?)

Peki bugün kendin için ne yaptın? Hiç dimi? Ben sana böyle mi öğrettim dangalak. Ya cidden bi s.ktir git.

O yüzden çalışmalıyız işte şalteri kapatana kadar. Bak ben açmaya çalışıyorum işte böyle. Açılmıyor ama olsun. Dudaklarım kurudu bugün, dilimde yara çıktı birden, boynuz gibi alnımın 2 yanında sivilcelerim var. İğrencim bugün. Dışarı çıkıp dağıtmak istedim, sonra vazgeçtim. Sek bir neskafe ile kafa bulup içimi buraya akıtmaya karar verdim. Melodiler çalıyor fizy'de ama kesmezsem bu gece bi tarafımı iyidir. Dolunay var okur ondan böyleyim. Dolunay beni hep çarpar. Hava da buz zaten. Ahmet kaya dinliyorum ben seviyorum sana' ne!!

Kibar olmayacağım bugün ulan. Kibar Galadriel siktirdi gitti. Sevmiyorum onu zaten. Çok iyimser, çok iyi, herkesi seviyor, sevme diyorum insanları seviyor ulan. Salak karı. Onlar belledi hayatını diyorum, onlar yerlerde ağlattı seni, o bayılttı nefesini onlar kesti, onlar konuştu arkandan, onlar seviyorum diyerek yalan söyledi, sonra en büyük nefreti onlar etti. Niye hala bu umut diyorum anlamıyor. Anlamaz salak, aptal kafası anlamaz. Anlamaz.. Anlatamam da bu saatten sonra gelmiş kaç yaşına. Geberir gider bir köşede işte o. Geberir gider sizde mutlu olursunuz.

Çalmaz telefonunuz, yazmaz adı. Gelmez mesajı, beğenmez face te mesajınızı resminizi statunuzu. Statunuzun a.k.sizin. Başbakan olsanız ne olacak. Ne olacak... aynı toprağın dibine girmeyecek miyiz. Altıüstü sen belki 7 kasa 5bin motor bir bmw'ye binersin ben beyaz bir palio'ya. Aynı yol değil mi gittiğimiz, bok gibi bir hayatı beraber ya da yalnız sik gibi yaşıyoruz. Sevilmez bu insanlar. Walla değmez. kendim için yaşamayı yavaş yavaş öğrendiğim için, ya da bugüne kadar yaptığım her şeyin sadece kendim için bir yatırım olduğunu bugün idrak ettiğim için.. tuhafım. yanılmışım lan. yanılmayı sevmezdim ama yanılınca sevmemek bir anlam ifade etmiyor. yanılınca yanıl-ıyorsun. ötesi yok. sonrası boşluk. sonrası kepazelik, sonrası durgunluk, sonrası yok işte sonsuzluk.

Hava buz iliklerime kadar dondum. Biri camı kapatabilir mi? Ve sek bir neskafe daha lütfen....

-Teşekkürler.

Peki bu sinirim neden biliyor musun okur... Bilir misin bilmem.. Tem'de muz satarlar kimi alır kabuğuyla kıçına sokar kimi yer... Önümdeki araba 2 tane muz aldı. 2 dakika sonra muz kabuklarını camdan attı. CAMDAN!!!! neden şaşırıyorum bu kadar değil mi? Atamaz ulan. Atamaz. Peki ne yaptım. Zaten duruyoruz trafik var. İndim arabadan, muz kabuklarını aldım, adamın arabasına yürüdüm. 5 tane it oturuyor arabada, direksiyondaki adamın suratına kabukları geçirdim. Sonra arkamı döndüm arabama doğru...

Sonra ne mi oldu? İndiler 5 kişi.
-Ne yapıyorsun lan sen dedi, bana dedi, bana...
Bende;
-Çöpü çöpe attım dedim...

Üstüme yürümeye başladılar, küfrettiler ben sustum... Muz kabuklarını benim arabamın camına fırlattılar.
Ben sustum.
Gene küfrettiler.
Arabalarda insanlara baktım.
1 Allahın kulu, 1 ya... 1 ulan 1... siktirin gidin ya.

Olayı gören sizler... İnsan değilsiniz.

O yüzden diyorum, sevme insanları sevme.. Yapma doğayı sevme... Öldürürler kızım bunlar seni. Alırlar canını. Bak bugün 9 Aralıktı, 10 Aralık kaza günün.. Az daha 1 sene sonra bugün doğayı kirleten insanlara ders vereceksin diye 5 tane it gebertecekti seni...

Şehit olmuş olur muydum doğa için? Sizde doğa savaşçıları var mı? Ben o muyum?

Bana ne mi demeliyim bende. Bana neeeeeeeeeeeeeeeeeee mi demem gerekiyor?

Ben kaçıorum artık. Siz benim neden kaçtığımı nerden bileceksiniz.? Bilebilir misiniz? Yapmayın ya yapmayın...

Sevdiğim var kanar şimdi,
Siz benim niye içtiğimi nerden bileceksiniz?
Yandım ah ziyan oldum, siz benim neden sustumuğu nerden bileceksiniz?

1-2-3 TIP...

Siktirin gidin diyordum ya, vazgeçtim siz kalın. Ben siktirip giderim.
Zaten bu dünyanın adamı değilim.

GaF

Ps: Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz? Siz benim kime küstüğüme nerden bileceksiniz?

however.

2011-12-09T01:58:00.001+04:00

http://fizy.com/#s/20rlfe

...

2011-12-09T01:55:00.001+04:00

gülümsemek zor olmasın :)

2011-12-04T20:31:00.001+04:00

Hep aynı seyrediyor ilişkiler, aynı başlıyor. Aynı devam ediyor. Aynen sonlanıyor. Bu sefer farklı olsun diyorsun istiyorsun ama farketmiyor işte.

Kız elinde su şişesi titrek gözyaşları pınarlarında hazır camdan bakıyor. Evlendikleri gün bu hale geleceklerini hiç düşünmediği bir hayal tünelinde buluyor kendini. Sevdiği adamın o olmadığını, o adamın sevdiği kadın kendisinin olmadığını biliyor. Yoldaş olalım derken bundan bahsetmemişti. Kadın bunu düşünmemişti. Gitmeliydi ama cesaret edemiyordu. 10 seneyi sonlandırmak hem kolay hem zordu. Artık yalnız savaşmak daha cazip geliyordu ama bir yandan da koyuyordu yalnız bir yatak. Tükenmez sandığı sevgisini hangi boş çuvala koyup, taşları ucuna bağlayıp denizin dibine göndermişti bilmiyordu. Bulsa o çuvalı sevgisine kavuşur muydu onu da bilmiyordu. Çürümüş sevgim diye düşündü kadın. Kokuşmuş bir sevgim var benim...

Suyu içti, soğuk, boğazı acıdı.

-Bu ilişkinin üstüne ancak soğuk su içilir.diye düşündü.

Işıkları kapattı, 2-3 tane kokulu mum yaktı. Dua etti olmadı, duşa girdi çıktı olmadı. Saatine baktı. Hadi artık gelmeliydi. Karar vermişti, bu gece o konuşmayı yapacak ve bu ilişkiyi sonlandıracaktı. Gelmedi. O gece gelmedi. Ondan sonraki gecede gelmedi. Mumlar eridi, içi eridi bitti o gelmedi.

O kadını aradı. Telefonu adamı çıktı...

-Artık gelme, dedi. Eşyaların sokakta, toplayabilirsin.

Dolabına gitti bir kaç parça eşyasını aldı ve kapıyı sonuna kadar açık bırakıp karanlıkta kayboldu.
Bir daha gözyaşları pınarlarında hazır bekleyen kadını hiç bulamadılar. Çünkü kimsenin aklına gelmedi boş çuvala koyduğu sevgisinin bulunduğu denizin dibinde olduğunu. Ayağına bağladığı taşlarla çürümüş sevgisinin yanına sokulduğunu.

GaF

anlamsızlıklar.

2011-12-04T01:46:00.001+04:00

Anlam taşıyan bakışlar. :) Anlam taşıyan.. en azından bugün anlamlı 2 göz gördüm kendimce bunu grdüğüm anlar mutluluk için yeterliydi. yaron göremeyeceğim. bundan sonra bakamayacağım ama gördğüm için mutluyum. zaten ben küçük anlar ile mutlu olmayı becerebiliyorum.

İçimde bir tay var benim. Hırçın, yaramaz, asi

oyunu bırakalım mı?

2011-12-02T21:56:00.001+04:00

http://fizy.com/#s/1airo5 Dinler misin? Bu şarkıyla okur musun bu yazıyı?

en kıymelimiz olalım hadi. oyunlardan sıkılmadın mı.. yalan söylüyorsun...

gün içerisinde hep başıboş anlarımız oluyor. bırak bu vaktim yok ayaklarını. cocuk muyum ben? :) kandırma.

Gün içinde 5 dakika onunla konuşabilirsin. Telefonda değilsin bütün gün ya da cidden o kadar çalışılmaz söylemek istediğim bu. Hasta olursun, bırak kendini kandırmayı. Bu hayatta en değerli varlık sensin neden unutuyorsun bunu? İçinde ondan bir parça varken nasıl bu kadar vurdumduymaz ve asice insanların kalbini kırabiliyorsun.

Bana yalancı muamelesi yapıyorsun bazen ona da fena alınıyorum. Biliyor musun sen gerçekleri?

Her insan bir hikayedir, saygısız olma lütfen.. Kimin neyi kaybedip bulamadığını biliyor musun? Ya da arasada bulamayacağı şeyler var insanların. Anneleri var cennette, kolları mezarda, dilleri lal ama gözler ahu insanlar var. AÇ artık gözlerini. üzme beni. Hadi bırakalım oyunu. Hayat oyun olmayacak gerçek ama bir yandan mucizelerle dolu. Sende bir mucizesin, hiçbir doktor anlam veremiyor nasıl ortaya çıktığına. Bilim adamları böldükçe bölüyor atomu ama en sonra gene bir atom çıkıyor karşılarına bir notla. "Merhaba ben Allah.." Gene de bölmeye devam ediyorlar ama hücreleri, insanları, kardeşleri, yollarıi beynini. Onlar oyuncu. Gel sen onların oyununda piyon olma.

Dans et.. haydi dans et.. Sema et... dön dön dön .. unutma.

Zaten ona döneceksin.

Mevlana aşkından yanarken kendi gibi saf değil miydi? Yüreği cayır cayır yanarken sema ederken Şems için oyunlar düşündü mü... hadi düşün. Kendin ol artık. Korkma.. Kendin ol. Sevmiyorlarsa seni sen sev genede. Her insan sevilmeli bu hayatta.

Kötü düşünme, aşk et, mey et.. aşksız geçen gün ömürden sayılmaz. kuşlarla aşk et, masmavi gökyüzü, bulutlar, ay, güneş.. ne mucizesi bekliyorsun hala.. aynaya baksana, bir kendine dön. İç sesinden nefret etme doğruları söylüyor diye, biraz onu dinlesene. En son onu dinlediğinde ne zaman pişman oldun? Hiç değil mi? Kızgınlıkların hep dinlemediğin için olmadı mı? Yalan söyleme bak... Gene yapıyorsun. Oyun yok dedim ya.

Seni kıranlara kötü planlar düşünme, yapma bunu. Öc almak diye bir şey yok bu hayatta, tesadüf yok. her şeyin sebebi var. Senin yapman gereken dans et, dans et, sema et... bırak kendini hayata.. Ona sığın. Ona güven. Anlamadın mı hala ondan başka gerçek dost yok sana. Sen sadece sev her şeyi, herkesi ama arkanı ona yasla. O hep kolları açık sana bakar, seni bekler... seni sever.. Öyle bir ilah ki o...

Bak sana bir hikaye anlatmalıyım.

Bundan yüzyıllar önce büyük bir zat ile evsiz bir adam karşılaşmış. Muhabbete başlamışlar.
Evsiz gariban demiş ki;
- Ben senin Allah'ına inanmıyorum.
Çok sinirlenmiş şeyh, Allah'ına söylenen laflara dayanamamış. Başlamış vurmaya, "Sen ne cüret benim Allah'ıma kötü laflar edersin, sen nasıl olurda ona inanmazsın." Sonra dönmüş evine.

Gece uyurken rüyasında Allah'ı görmüş.
"Sen ne yaptın demiş Allah"
-Ne yaptım ben Allahım demiş?

"Ben bu kulumu bu yaşına kadar bana inanmadığı halde yedirdim, içirdim, kötülüklerden korudum. Sen kim oluyorsun da onun canını acıtıyorsun. Ben acıtmadım, sen ne cüret benim kulumu kırıyorsun.." demiş.

Kalkmış şeyh perişan, sokak sokak garibanı aramış, herkese sormuş en sonunda bir ağacın arkasında ağlayan garibana rastlamış.

-Kalk, demiş.. Gidiyoruz.

- Ben gelmem seninle demiş adam, sen bana vuruyorsun..

- Ama gelmen lazım demiş şeyh, ben bi hata ettim sana vurdum ama benim Allah'ım bana çok kızdı demiş.. Gel nolur karnını doyurayım, sıcak bir yuva vereyim..

- Senin Allah'ın mı dedi bunu demiş gariban.

-Evet.. demiş.

Kalkmış ayağa, silmiş gözyaşlarını.. Götür beni o zaman demiş, ben senin Allahına inanıyorum.

İşte böyle okur. Her zaman güzelliği ve sevgiyi görev edinmeliyiz. Hatta bence bize tokat atana diğer yanağımızı da göstermeliyiz. Ne olur ki? Kimse kırılmasın işte.

Hayat güzeldir.. Haydi gülümse..

GaF

2011-12-02T02:40:00.001+04:00

Benim hatam bnmdir.

2011-11-29T21:17:00.001+04:00

Bugün biraz kendimden bahsetmek istedim. sadece ben olsam cümlelerde daha güzel olur diye hayal ettim. Yoğun bir ay geçirdim. Hem kafam hem kalbim. Kafada problem yokta kalbimi hep kendim yoruyorum. Olmayacak dualara amin ediyorum. Neden peki? Olmayacak olması mı beni deli ediyor, ne güzel işte biliyorsun neden olmayacağını ne diye inat ediyorsun ki. Özgür bırakmaya karar verdim kaderimi. Çünkü ben kadere inanmaz gibi davranıp hayırlısı neyse onu yaşamaya kendimi adamış bir insanım. Bodrum boldrum şarkısını dinliyorum şimdi aklıma bir hatıram geldi.

14 yaşlarındaydım herkesin peşinden koştuğu esmer bir genç vardı sanırım o zamanlar benim şimdiki yaşımdaydı... Ben hayran hayran ona bakarken yanıma gelip o zaman anlam veremediğim ama şimdi anlam kazanan o cümleyi söylemişti. " Selin sen inanılmaz güzel,saf ve temizsin.. Dikkat et olur mu? Benim yaşlarıma geldiğinde izin vermiş olma kimsenin kalbine olan inancını yitirmesine.. " Değil mi? Dikkat ettim mi? Tabi ya.. Biraz dikkat, inanma, güvenme, oyunlar oyna, her şey çok kolay bu hayatta.. Her şey.. Ne acı..

Şimdi kendime "deli kızım uan" şarkısını söylemek istiyorum. Ama o uyanmayacak biliyorum, uyumayı sever.. Gözünün içine bazı gerçek fotoğrafları koysanız bile görmez.

1 nedeni yok, yalnızca öptüm.

2011-11-27T23:31:00.001+04:00

Dudaklarım gerisin geriye çekildi; ağdalı bir sıvının ağır ağır örttüğü, korkunun biçim kazanıp ayağa kalktığı ve ‘hey bana bir şeyler söylemenin vakti geldi’ dediği zamanlarda bekledim seni; gözlerimi kapadım. Bekledim. Beklerken, özlemenin hangi geçitleri geçilmez kıldığını, hangi duyguların insanı hayata kazandırdığını, basite indirgenmiş hüzünlerin geceleri dinlenmeye müsait şarkılarla şahlandığını anlatamadım. Evet, bilmiyordum. Bilmiyordum, kelimelerden arınmış bir cümle kurar gibi sevişmeyi. Sevişirken sözlük kullanıyordum hala. Ama, seni seviyordum. Ve sevdiğimi, sevgimi anlatma telaşıyla hata üstüne hata yapıyordum sana. Sana yaklaşamıyordum. Yasaklanmıştın adeta. Çiğnemeye çalıştığım yasak olsan da, uzak dursan da, o korkunç şeklini korusan da, farketmiyordu hiçbir şey. Küçük bir ateş. Küçücük bir ateştin sen. Sönmekten ürken bir ateş. Bir su damlasıyla bütün görkemini kaybedebilecek bir ateş. Aşkın mecali kalmamıştı. Sessizce sokuldum yanına. Acıyla irkildin. Gülümsedim. Gülümsememe anlam veremedin elbette. Kimdi bu? Ne istiyordu? Tanımadığın biri. Hatıralarını darmadağın etmeyi planlamış bir yabancı. Fuzuli bir beden, karşındaki. Usulca uzandım,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Kimi geceler penceremden uzayı seyrederim. Uzayın adını ben koymadım. Uzayın adını yıldızlar, gezegenler kendi aralarında kararlaştırmışlar. Rahatlatır beni o. Bütün yağmurlar, uzayın derinliklerinden gelip yağar diye düşünürüm. Yağmurlar başka galaksilerden gelip yağar. Romantizme uyum sağlamak için de değil. Öyle. İşin gerçeği budur. Yağmurlar, bu dünyaya ait sanma. Bembeyaz bir yalnızlığın olmalı senin de. Lekesiz bir yalnızlık. Lekelenmeye müsait bir yalnızlık. Tedirginliğini buna bağlıyorum seni seyrederken. Pişmansın. Pişmansın kapıp koyveremediğin için sanki. Elinde olsa, avaz avaz bağıracaksın sokaklarda. ‘Neyim ben? ! ’ diye haykıracaksın. Olmuyor tabii. Olmuyor. Sıyrılır gibi lüzumsuz bir yerden, sıyrılıp kendi affına sığınıyorsun. Beni anlayacağın günler gelecek. Beni de göreceksin. Benimle tamamlanacak bir şeye benziyorsun çünkü. Korkma lütfen,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Çocukluğumdan söz etmek isterim sana, eğer sıkılmazsan. Bir gün otururuz evde, ben sana hayatımı anlatırım dakika dakika. Kaç yaşımdaysam, o kadar yıl sürer konuşmam. Çay pişiririz. Çaydanlığa su yerine votka koyarız sen dilersen. Sonra da sen anlatırsın: Sevdiğin filmleri, sevdiğin parçaları, sevdiğin canlıları, sevdiğin... hep sevdiğin şeylerden konu açarsın. Ben sıkılmam. Ben seninle sıkılmamayı seni ararken öğrendim. Seni hayal ederken keşfettim sıkılmamanın azametini. Bir insan, bir insanı sıkamaz. Bir insan canı isterse sıkılır. Hacimler açarım sana içimde, dolman için, oraya akman için. Hacimler açarsın bana; çağlayarak gelirim. Endişelenmen gereksiz,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Olması gerektiği kadar fedakar biriyim aslında; daha fazlasını umma açıkçası. Endişelerim, ideallerim, halletmeye çalıştığım meselelerim var. Başkalaşmaya çalışıyorum. Gözardı edilmiş tutumlar edinmek hoş. Değişmek, hiç de zor değil. Yalnızca özgür olabilsem, sorun kalmayacakmış gibi sanki. Anlaşılmak istiyorum: sevdiğim bir şarkıyı herhangi biriyle paylaşırken aynı duyguları hissetmek arzusu bu. Evet, tıpkı bu. Sese, ahenge kapılırken, kendini müziğin ritmine verirken yanında bir diğerinin olabilmesi; görkemli bir anda birlikte sadeleşebilmek. Birlikte dansedebilmek gibi. Sen hastayken başucunda birinin sabaha kadar oturması gibi. Arada bir alnındaki teri silmesi, üstünün açılmamasına dikkat etmesi gibi. Bir başkası için hayatta kalma çabası gibi sanki. Ölmek için değil, yaşamak için uğraşmak gibi. Ummadan, hayal etmeden, sıradan, olduğu gibi.doğal. Ve ciddi. Ciddi ciddi hayatla mücadele edebilme gücü. Bu gücü yanyanayken yaratabilme yeteneği. Ben bu yeteneğin bir parçası olarak sokuluyorum sana. Masallarla geliyorum. Efsanelerle geliyorum. Herhangi bir insanın birikimiyle geliyorum aslında. Artniyetsizim. İnan,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Bazı sorulara cevap bulamadım; kuşkusuz gerekli de değildi bu. Soruyu soru halinde bırakıp sahici yanını korumaya çalışmam, cehalet mi sanıldı acaba? ! Bedenlerin bedenlerden istedikleri, ruhların, ruhlardan çıkarttıkları, karşılıklı acıların birbirlerinin etkisini arttırdıkları vakitlerde düştün aklıma. Aklıma yayıldın. Ne kaybedebilir, ne kazanabilirdim ki artık: Ortadaydım işte! Bir başkasının mal varlığına dönüşmeden yaşayabilmenin yalnızlığıydı bu. Hayır! Melankoli diye adlandırma bu durumu; ortak bir açı yakalayamama sorunu galiba. Her kadın gibi doğurmak hevesi, her erkek gibi dağların doruklarında biraz gözden ırak hüzünlenme denemeleri aslında. Kusura bakma, kafam biraz dağınık,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

İnsan inandığı şeyler uğruna muhteşem hatalar da yapabilir. Kızmamalısın. Darılmamalısın eğer bir kardeşlik varsa aranızda. Sevgi, hoşgörü takıntıları da değil. Bir elmanın kırmızı olması, bir gülün öyle kokması, bir derdin halledilmesinin ardından gelen ferahlık kadar sıradan ve güzeldir hata yapmak da. Aşka çılgınlığın yakıştığı çağları neden unutalım? Neden tarihin çuvalına tıkalım tatlı serseriliği, az biraz sergüzeşt olmayı? ! Ilımlılık mı kurtaracak insanlığı? Alttan alma mı örtecek bunca çirkefi, zorluğu, belayı? Demokrasi, senin saçlarından güzel olamaz. Senin yüzünden daha güzel olamaz krediler, faizler, repolar, tahviller. Dünyanın en uzun gecesi 21 aralık değil, beni terkettiğin gecedir. Beni üzdüğün, yorduğun, yıprattığın gecedir. Bir kabahat mi gerçekten kendi dışında birine hayranlık beslemek? ! Gerçekten kırıyorsun beni,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Birinin peşindeyim ben; tanımsız bıraktığım birinin. Sessizliğin doyurduğu, biçimli ve endişeli birinin. Düşüncelerimi zapteden, kelimelerimi korkutan birinin. Yanında huzurlu uyuduğum, mutlu uyandığım birinin. Onunla olmakla, onunla birlikte yaşamakla gizli bir gurur duyduğum, asla kıskançlığa ya da sahiplenmeye dönüşmeyen bir tutkuyla bağlandığım birinin. Onu arıyorum göğe her baktığımda; bir melek gibi uzanıp yüzüme dokunacağını tasarlıyorum. Bütün aşkların payına düşen şiddetten arınmış, başkalarına aynı/ birbirimize farklı koktuğumuz bir sevginin yolu bu. Cesaretimi ondan alıyorum pervasızca ve yine ona ben cesaret veriyorum mücadele ruhunda. Bir sır gibi saklıyoruz misafirliğimizi. Hüzün bitince geri döneceğiz çağımıza. İnsanlığa karışmaya hazır yapışık kalpler taşıyoruz aşkımızda. Bizim aşkımız hakikaten beden gücü gerektiriyor akıl kadar. Yapacak çok işimiz var. Dövüşecek çok düşmanımız var. Kucaklayacak çok arkadaşımız var. Bizim sebebimiz bu. Bizim fazlalığımız bu. Belki de iksirimiz. Kanayan yüzlerle çevrili bir gezegende, fırtınaya karışan bellek tozlarımızla, erdemlerimizle, ideallerimizle ayaktayız. Yalan söylemiyorum

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Evet, sen de isterdin sanırım huzurlu yaşayabileceğin bir hayatın planlarını yapabilmeyi; kolaya indirgenmiş, biraz fazlayı aşırılıkta aramayan, ölçülü bir heyecanla kritersiz bir maceraya aday kahraman olmayı. “Rüzgara dur, yağmura yağma, mevsime değiş” demeyi; doğru, hepimizde biraz tanrıyı kıskanmak var galiba. Bütün günahlar da buradan kaynaklanıyor adeta. Hırslarımızın, çekincelerimizin odağı burası. Kazanmaktan çok, kaybetmeyi göze alabiliyoruz. Çikolata bile kurtlanabilir. Dondurma erir. Çiçek solar. Galiba önemli olan, onları yerinde yaşamak, yerinde korumak! Birer hatıraya dönüşseler bile! Kaç ölüme kaç doğuma şahit olduğunu hatırlayabiliyor musun? Sevmek, ifade edebilmek kadar, ifadeyi unutmamaktır da.

Şimdi sessizce uzaklaşmalıyım. Çünkü beni anlamadığını, anlamak için uğraşmadığını, hatta bunu önemsemediğini biliyorum. Aynı otobandaydık ve birimiz birimizin yanından geçip gitti. Hafızasızlığı, gurur saymanın adil yanı! . Hangimiz süratliydik; önemi kalmadı. Hangimiz daha özveriliydik; bunun da.. umarım mutlu olursun. Bunu bir çöküntü anında da söylemiyorum. Hiç kimse aldatmadı ötekini; yalnızca böyleydik işte! . Yüzüme öyle bakma nefretle,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Benden uzaklaştıkça, bana ait olandan yakanı sıyırdıkça rahatlayacağını, herşeye yeniden başlayabileceğini sanıyorsun. Kimbilir, doğrudur belki de! . Adımın yaşamadığı, adımın özlemle anılmadığı yerlerde kime umut verebilirim ki zaten? Romantizmin tehlikesi büyük! Romantizmin tehlikesi büyük! Romantizmin esrarı büyüleyici! Romantizmin kanına girdiği insanlar bencil ve hırslı!
Ben seninle birlikte yaşlanabilecek kadar erken yola çıkmayı istemiştim; maceramız uzundu çünkü. Maceramızın tahakküm altına alınamayacak kadar mükemmel olması, donanımımızla ilişkiliydi. Ynni, sen ne kadar sevecensen, ben ne kadar yıpratıcıysam.. o da o kadar mükemmeldi. Özveri denebilir buna. Evet, buna özveri demek beni mutlu ediyor. İnsan, özverinin çocuklara ad olarak verilebileceği bir dünyada tanımını kaybediyor. Bu kaybedişteki kaosun ritmiyle çekiliyorum sana. Sen bir mıknatıssın şeffaf ve ben, çekilirken sana içimdeki alelade metal parçalarıyla, kan şekerim düşüyor, ağzım düşüyor, ellerim.. en çok da ellerim düşüyor! . Sakın ha üstüne alınma,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Ben seni kırmak için yaratılmadım. Uzun zamandır seni planlıyorum haksızca; cezalandırılacak kadar mı yabancı, tanınmaz ve suç yüklüydüm? ! Belki; seni çok yıprattığımın, bıraktığımın elbette farkına vardım, ama herşey mi benim aleyhte varoluşumla açıklanabilir? ! Beni, başta sana olmak üzere kimliklere karşı saldırganlaştıran koşulları tek başıma ben mi oluşturdum? Seni kaybettim. Bunu biliyorum. Seni kaybettiğimi sen çekip gitmeden önce de biliyordum. Ortadaydı. Bedel ve kefalet ortadaydı.. senin hakkında bir satır yazmamaya çalışmamın nedenini hiç düşündün mü? ! Sana ait olanları içten içe koruma uğraşı mıydı sanki bu: kuşkusuz. Hala da saygıyla ağlıyorum. Büyük bir tesadüfe yenildim, büyük bir eksen kaymasıyla, sihirbazın şapkasında sıkışıp kalan tavşan gibi,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Elbette kızıyorsun bana; belki en çok da bu zayıflığıma kızıyorsun: Tedirginliğime, seni kaybetme endişeme, telaşıma, şaşkınlığıma, titreyişime, ürpermem, anlamlarını anlamamış kelimelerle yetinmeme, müzakerelerde bulunmama, buhranların yorduğu bir gençlik yaşamama, bilincimi sana yönlendirmeme, sürekli sürekli içmeme, kelimlerin kifayetsiz olma durumuna, vesaireye vesaireye.. İnadıma öfkeleniyorsun. Seni bırakmama, seni özgürlüğüne salmama hiddetleniyorsun. Bu da aşk işte! Bu da entrika! Bu da soysuzlaşmanın, aşkın getirdiği dalaveralarla kendine kilitlenmenin başka bir çeşidi! Peki anahtar nerede sevgilim? ! peki anahtarın üzerindeki yivler kimin eseri? ! Dur, dur, bağırma,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Bunlar da geçecek şüphesiz. Seni unutmama kaç yüzyıl kaldı ki.. bir küsme, bir burulma biçimiyle gidişinin ardından şehrin gri cephelerine fevkalade ağır bir el bombası gibi düşen bunaltının bıraktığı korkunç acının unutulmasına kaç yüzyıl kaldı ki.. Yaralandım. Bütün noktalarımdaki nöbetçiler de yaralandı. Çığrından çıkmış bir ayaklanma gibi ağlamakta yalnızlığım. Bir gerçek aramıyorum felakete. Bir bahne göremiyorum arkadaşlarımın beni teselli etmek için söyledikleri kelimelerin hanesinde. Ama yokluğunu doldurmuyor sevda siyasetinin hançerleri. Ama bilemiyorum yağmurun ardından artık hangimiz suçlanacak.. Eğer hissediyorsan,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Ben sende ardı arkası kesilmeyen bir korku sevdim. Ben bir cüce çocuk sevdim sende sıska. Şiddetli ve hayret uyandıran manevralarla kendi kanına olan saplantılı aşkını sevdim. O rutubet kokan loş yüzündeki kanalizasyonları, az kelimeyle kurduğun cümlelerdeki gizli soru işaretlerini, barlardan çatlak bardak gibi atılmayı beklemeni, serserice patlamalarını, yuttuğun toplu iğneleri ve bir film hilesi hissi uyandıran utangaç hasret pozlarını sevdim. Dokunamadım sana. Parmakuçlarım neşterdi çünkü. Kırılan bir kemiğin sesiyle veda ederken,

Bir nedeni yok. Yalnızca öptüm.

Küçük iskender - alıntıdır.

Ruhu şad olsun.

2011-11-22T03:55:00.001+04:00

Dedemi özledim ben bugün. Tavla oynayasım geldi, şeşleri beşleri kesti bileklerimi. 3-1 kapısı önemliydi. kapıları öğreten dedemi özledim. Sonra hayattan gönderme yapardı.

"kapıları kapatmazsan cereyan yapar."
"Kapıları kapatmazsan düşmanlar içeri girer."
kapıları kapat.

:)

kapılar açık uyuma.
kapat öyle dua et seni korumaları için meleklere.
sorumluluk zor iş.

Bunca sene sorumluluk zor iş. Bir an sadece birine kafanı dayamak istersin ve bu kişinin sadece deden olduğunu şimdi anlarsın.

Dedemi özledim. Olduğum gibi beni kabul eden...

Balık?

2011-11-20T15:21:00.001+04:00

o gün bu gün, bir oltadır yazılarımın her biri: kim bilir belki de herkesten ustayımdır olta atmakta?... hiçbir şey vurmadıysa benim değil suç. balık yoktu....

ben iyiyim böyle, iyiyim (:

Kafam yalnızken rahat ve mutlu, anlamıyorum insanları, anlamıyorum. Algım sıfırlanıyor.

Hayvanlarla aram daha iyi, kuşlarla, bitkilerle.. işimle.. atımla... piyanomla.

Böyle iyi.

Dokunmasın kimse bana.

bozuk klavye.

2011-11-18T03:45:00.001+04:00

şekerli çay döktüm. yazmak istiyorum şu an ama zorlanıyorum.

cemali den şimdiuzaklardasın dinliyorum.
Gerçekten uzaklardamısın. hayallerdemisin rüyalardamısın. mısınları ayırmadım işte.sen istedindieyapmadım. değil. space tuşum arızalı.

kalbim mutlulukdolu. Gönlüm kanatlı uçuyor.
Şimdi yanıbaşımda uyuyorsun.

haykırsam..

2011-11-14T21:28:00.001+04:00

Bu aralar tuhafım.. ilk defa bu blogta tamamıyla kendimi anlatmak istiyorum. Sadece ilk defa canım öyle istiyor. Çocuk gibi haykırmak istediğim için belki de... Bu blogu okuyan mutsuz bir kızın haykırışlarına tanık olduğunu düşünebilir.. Yanılıyorsunuz. Ben çok mutlu bir insanım. Sadeceselin işte. Ama insanların tuhaflıkları beni de mutsuz ediyor.

baştan alalım mı?

2011-11-14T21:07:00.001+04:00

Halil

2011-11-14T01:15:00.001+04:00

Sesin yankı olur boğar her adımda

Halil Sezai:
İçim paramparça viraneyim duman olur aa
Haykırsam ellerimi açsam yalnız sana aah

Ömür Gedik - Halil Sezai:
Ağlasam çocuk gibi eskileri anlatsam
Derviş gibi abdal gibi tapar gibi paramparça aa

Halil Sezai:
Haykırsam çocuk gibi

Ömür Gedik:
Ölü aşk diyarlarına beni sen attın da

Halil Sezai:
İçim paramparça viraneyim duman olur aa

Ömür Gedik:
Sesin yankı olur boğar her adımda

Halil Sezai:
İçim paramparça viraneyim duman olur aa

Ömür Gedik - Halil Sezai:
Haykırsam ellerimi açsam yalnız sana aah
Ağlasam çocuk gibi eskileri anlatsam
Derviş gibi abdal gibi tapar gibi paramparça aa

Halil Sezai:
Haykırsam çocuk gibi
“Karanlıklar içinde kayboldum yine sensiz her gece
Çığlıklar duydum beynimde
Uyandır beni bu kâbustan
Gece ve sen birdiniz
Bir yanda deniz bir yanda güneş
Cehennem, sen, ben
Yıka beni gözyaşlarınla
Kavur beni teninin sıcaklığında
Uyandır beni bu kâbustan…”

Ömür Gedik - Halil Sezai:
Haykırsam ellerimi açsam yalnız sana aah
Ağlasam çocuk gibi eskileri anlatsam
Derviş gibi abdal gibi tapar gibi paramparça aa

Halil Sezai:
Haykırsam çocuk gibi

hiç.

2011-11-12T22:20:00.001+04:00

Eskiden büyük bir kapı vardı şimdi duvar olan. Eskiden kocaman pencereler vardı elimde çayımla izlediğim şimdi tuğlalar örülmüş ve hapishane olmuş önüm arkam sağım solum.. Ebe'!

Kaderim, alnımın yazısı, hatalarım.. Yapıp yapıp sonrasında ettiğim tövbeler, kederli bir insanın kusursuz gözyaşları. Anlam taşıyın, her yaş bir anlam taşısın.. Acılarım için özür dilerim hepsinin sorumlusu benim. İyi yürekli olmak bir boka yaramaz bu hayatta berdush, insanlar neye inanmak isterlerse ona inanırlar, görmek istemezler içinin muhteşemliğini sadece şekil peşinde koşarlar. Makyajın ne kadar güzel, kıyafetinin renkleri uyumlu mu? tırnakların uzun, bakışların şehvetli mi? Erkeğin sadece kendisi arzulasa yetmez, bu devirde yetmez.. Yürüdüğün İstiklal caddesinde tüm keşlerin seni arzulamasını ister, böyle şerefsiz bir dünyada güzel, sakin, huzurlu yaşamaya çalışırsın ama alkışlar mini eteğinden görünen donuna gelir. Kocaman bir alkış. Hiç ait olmadığım bir dönemde, hiç işim olmayan insanlarla gün geçiriyorum. Umutsuz ev kadınları dizisi gibi hayatım, ama umutsuz gençler, 30'unda olmuş ya da olacak olan kinayesiz kifayetsiz anlamsız, monoton, yozlaşmış.. kısaca bir şeyi öğrenip bokunu çıkartmak isteyen, arkadan konuşan, dobralık ne demek bilmeyen öküz gibi her dili köpek olan ey siz insanlar..

Merhaba...

Merhaba ne düşündüğü belli olup iyi insan rolu yapan sen. Nasılsın? Ben de iyiyim ya.. iyiyim... trafik seviyorum artık demiştim değil mi? Ağlayabildiğim tek kuytu köşem Kışları daha da severim. İşte bu yüzden anlıyor musun? Hava kararır ve ağladığını köle, koyun kimse görmez. Yüzüne sadece öndeki arabanın stop lambasının kırmızılığı vurur. Anlıyor musun? Anlamazsın ki. Anlamanı da istemem zaten. Düşünsene benden 1 tane daha.. Bu dünya bu yükle yaşayamaz.

white paper (:

2011-11-08T02:51:00.001+04:00

Thanks God..

hmm şimdi.

2011-11-05T03:40:00.000+04:00

birgün bir güne eklendiğinde ya da şöyle izah edeyim günler sonra ortaya çıkan bir ruh. minik ruh. (biz buna ruh hali diyoruz) kendisi anlamsız belirir, sanattan anlamaz, edebiyat yapmayı bilmez, sadece belirir ve klavyenin tuşlarında parmaklarının oynamasına izin verir. işte o ruh. bildin mi? Bildin beeeeeeee :)

O var şimdi, konuşan o, yazan o, kendisi bildiğin. Her şey çok net.

Ustalarla 2 kadeh vuruşmuş, dünyayı bırakıp ülkesini kurtarmış gelmiş oturmuş evine işte. "kölesi olmayacağım bu illetin." diyor ama o illetin kölesi istemeden de olsa.

Neyse Edebiyat bilmez, ünlemler ile savaşır.. edebiyat bilmiyor her seferinde ama ünlemle daha bi savaş halinde.. sevmiyor bu ruh ünlemleri ama takılıyor işte, takıntılı abi. takılıo. yani takılan bi tuş gibi yinelio... yapmamalı yapmamalı. susmalı. sus.

ben sana sölerim hemen..

2011-11-05T00:46:00.001+04:00

aşk 44 beden giyer. ama senin götün sığmaz işte.

Bana karışma.

2011-11-05T00:06:00.002+04:00

"Sus, sus küçük kız. Ben duyuyorum her şeyi, sen duyma, kapa kulaklarını. Sen yolundan şaşma..."

fade into me...

2011-11-04T02:36:00.001+04:00

Gerçek bir şeyler yaşadığımızı sanıp, kendimizi kaybediyoruz. sonra bir kabusla uyanıp yaşananların hayal olduğunu öğreniyoruz. Hayattan beni soğuttunuz şerefsizim. Hayat tuhaf.. öyle böyle değil.. sizin bitirdiğiniz insanlar sizin için savaşır. o savaşmalı dedikleriniz kılını kıpırdatmaz. cidden tuhaf. neyin gerçek, neyin yalan olduğunu idrakta başarısızım ama bunun sebebi sizsiniz. insanları tanırım derdim.. ama insanları işte. hayvanlarla muhattap olunca bu meziyette bitiyor. bitiyor işte.

havale etme kutum oldu, ama ne boktan hallerde olduklarını bilmiyorum öyle bir ilişiğim yok.

ama hissediyorum cidden Tanrım bu sefer iyi olan kazansın.

Eğer bu kazanma işiyse, yok değilse..

Gene de iyi olan kazansın.

Tozlu kitaplar...

2011-10-23T01:24:00.000+04:00

ın tozu alındı bu gece.
oluruna bıkraktım kitapları, ne de dostlar farkındasınız değil mi?
okuyorum yazılarınızı.. hepsi gülücük hepsi sevgi seli... umarım masallarda ki gibi, kitaplarda ki gibi olur sonumuz..

iyi olan kazanır.

Kazanmaksa amacımız. Ama benim bir amacım yok bu hayatta, amacım sadece mutlu olduğunuzu görmek. Ama gerçekten mutlu olduğunuzu.

Gerçekten mutlu musunuz?

Gerçekten?

Ne mutlu size.

Yas var ülkede.

2011-10-21T03:09:00.001+04:00

Gözlerde yaşlar.
Biri de dur demiyor.
Biri de "kes lan artık zırvayı.." diyemiyor.
Yok demezler.
Atam'ı özledim ve onun ordusunu istiyorum. İmamın ordusunu değil.
Ülkemde gariban kaldım. Bayrağımı tutan, sallayan insanlar bizim insanlarımız mı?
O zaman neden bu haldeyiz?

Ne oldu bize? Sahi biz kimiz? Siz kimsiniz?

Enteresan bir hal için değmez (:

2011-10-13T21:47:00.000+04:00

Bu anlatacağım hikaye çok acıklı. Bir kız gördüm dün. Ağlıyordu. İçli içli, iç çekiyor bir yandan. "Her şey bitti. Ben yapamadım bu hayatı. Başa da saramam. Sonu belli. Ben yapamadım." diyordu. Yapamadı , beceremedi. O becerildi. Oturdum bende ağladım onunla. Anlattığı hikayede bende tanıdık kareler buldum, ona ağlamayı bırakıp kendime ağlamaya başladım birden. Yerden yere vurdum kendimi, kafamı patlattım yeniden dikişlenen yerlerinden, ellerimi kırasım geldi, gözlerimi çıkarasım, beynimi yiyesim. Lanet olsundu bana. Kafamı kesmeliydim çünkü beni kimse anlamıyordu. Kafa gidince anlaşılmaya da ihtiyaç kalmazdı. Ellerim olmasaydı tutmamam gereken elleri tutmazdım hatta kalbimi yok etmek gerekiyordu. Ona zerre değer vermeyen kişilere deli gibi saplanıyordu. Tanıyamıyordu insanları, herkesi "o" sanıyordu. Yalnızlık yüzünden, kendi kendisini hapsettiği o lanet kara kuyu yüzünden başını her çıkardığında ilk gördüğü kişiyi o sanıyordu. Ama hep bir hüsran. Arkadaşlarını kuytu köşesi yapıyordu ama arkadaşları herkes gibi kendi derdinde. Dolayısıyla haklıydı. Yapılamadı bu hayat. Bir daha telafisi de yok. Başa da sarılamaz.

Flüt.. Flüt çalmak lazım. Yok pardon Ney. O huzur verir adama ama nefes yetmez. Off unuttum, huzur içimizdeydi öyle değil mi? Yanılıyorsunuz benim içim pislik kaynıyor. Bunu insanlar yaptı. Suçlu benim çünkü izin verdim. Herkes gibi bende bana bir şey olmaz sandım ancak bu olay o şekilde işlemiyor. İlk vuruşta farkına varmıyorsunuz, sonra yere yapışıyorsunuz ama size bir şey olmaz ya dikilmeye kalkıyorsunuz..Ne cüretse, ikinci vuruş tekme olarak yaklaşıyor. Olduğunuz yerden daha uzağa fırlatıyor sizi. Bu sefer her yeriniz kan. Ne cüretse (bu sefer belli bir zaman sonra) yeniden yapabilirim diyor ve yavaş yavaş dizlerinizin üstüne kalkabiliyorsunuz. Suratınızda o müthiş, şanslı olduğunuzu sanan gerizekalı gülümsemeniz... Oysa 3. vuruş bir silahın sizi şakağınızdan vurup yere mıhlaması.

Artık kalkılmaz yerden, sarılmaz başa. Siz tepeden tırnağa hatasınız ve bu hayata haybiye bir ağırlıksınız.. Geberiim ben. Öliim lan. Bitti her şey. Bitti yapamadım işte o kız gibi. Ya ben ait olamadım ya da ait değildi hiçbir şey bana. Daha iyi biri olayım, kimsenin kalbini kırmamalıyım, sahip olduğum her şeyi paylaşmalı, her şeyi mi vermeliyim ve bu düşüncelerimin sonunda hakettiğim sadece bir kurşun. Şakaktan. Şafaktan. Şafak diye bir şey vardı değil mi? Güneş doğardı arasıra da olsa.

Bu kızgınlıkla ölürüm ben. Sonra yazım çıkar haberlere ne dersiniz? Komik olmaz mı?

Gülün tamam mı olurda bu yazıyı daha önceden okumuş olursanız. Gülün çünkü ben gerizekalı halime katıla katıla gülerken gebermiş olacağım.

(: değmez.

Ama ağlamaya değil, yaşamaya değmez.

Aldanma (:

2011-10-13T14:06:00.000+04:00

Bak aşk öyle bir şeydir ki, sen bunu kendine diye okursun, ben ona yazmışımdır.
Ben sana aşık olmaya çalışmış, seni onun kadar adam sanmışımdır ama sen 5 para etmez çıkınca gene yüreğimdeki gerçek adamıma sarılmışımdır. Yanımda olamasa da olsaydı nasıl beni el üstünde tutacağına ve öldüğü için pişman olduğuna emin olduğum bir dünyadan her gün bana şarkılar söylüyor. Aldanma. Sen benim hayatımda sadece 1 günsün. Ama ben onun hayatında 1 ömürüm.

İmkansız mı? (:

2011-10-11T22:59:00.000+04:00

İmkansızlıkların insanı çıkmaza sürüklediği doğrudur. Ancak bir yandan da güzel diller imkansız diye bir şey olmadığını söyler. "iste yeter" Hayır'! Yeterli değil işte. Çünkü istediğimiz şeyler olabilir ~~belki~~ "ama" bizim için hayırlısı mı yoksa hayır "o" olması gereken değil mi?

Her işte bir hayır vardır. Doğru.

Kimyasal ürünler ile beyni yitirmek daha önemlidir bazen. Narkoz almak ve acıları hissetmemek. Kolunuzun koptuğunu sabah farketseniz daha iyi olmaz mı? Her gün bir şey kopup gidiyor hayatımızdan ve biz farkında değiliz. Her insanın daha iyisi, her ekmeğin daha tazesi, her çileğin daha pembesi olabilir pekala... Ama sen hıyar? Ne kadar hıyardın. Gören hıyar diyebiliyor muydu sana.. Evet, insanlar daha iyisini ararken bir de kendisine dönüp.. "Lan ben hıyar olarak bu iyi insanı, bu taze ekmeği ve bu pespemde çileği hakediyor muydum?" diyebiliyor musun?

Bu yazı tam anlamıyla pazarda gördüğüm sebzelerden ortaya çıktı. Anlam veremedim o kadar güzeller ki.. Renkleri öyle canlı ki.. Tezgahların hepsine gittim, her sebzeye dokundum.. Ama kokuları yok, adam kesip bir lokma portakal uzatıyor tadı yok. Sizin gibi insanlar, anlıyor musunuz sizin gibi. Boşsunuz, gevreksiniz, anlamsızsınız... Amacınız yok, hayattan zevk almak adına yaptığınız hiçbir şey yok. Odanız bile anlamsız, sizi yansıtan, sizi anlatan adam gibi bir yazınız bile yok. Bir hobiniz, bir cümleniz.. fikriniz yok fikriniz... Her şeye tamam da..

Ulan hıyar'! Bari ne kadar iyi hıyarım diye bir bak. Bak imkansız diye bir şey yok diyor millet. Körelt kabuklarını adam ol ne dersin? :):):):)

Bu arada cidden hıyarlık para ile değil. Kendime de kızıyorum işte bu yüzden. Şu yazıyı genel yazıyorum ama şimdi 4-5 tane hıyar üstüne alınacak kesin. :) Alınmayın.

Kadın erkek farketmez. Kendi olamayan, evrensel dünyanın yonttuğu insanlar etrafımda ve ben trafikte huzur bulmaya başladım. Nefret ettiğim trafikte mutlu oluyorum'! Şaka gibi. Ve her ne kadar kendimi geliştirdiğimi düşünüp, kimsenin hakkında kötü bir kelam etmeyeceğim diye sözde versem bazen beceremiyorum. İnsanlık böyle bir şey. Übermensch olmak kolay değil Nietzsche'! Sen bile "Tanrı öldü." dediğinde, Allah senin ölümünde bir mesaj indirdi.

"Nietzsche öldü." diye... Kimin, neye nasıl baktığı biz insanlarla alakalı. Kimin ne düşündüğü ise cidden önemsiz bu hayatta... Dionizik olmak kolay değil. Hangimiz Dionysos tipiz ki? Şimdi ben imkansızı dileyerek tüm hıyarlara aşağıdaki Will Durant'ın paragraflarını armağan ediyorum... Bu arada haşa.. Ben Übermensch falan değilim. Sadece biriyim. Kendine özgü fikirleri ve hayatı olan.

Yüksek bireylerin aşk uğruna evlenmeleri ne saçma şey! Hizmetçilerle evlenen kahramanlar, terzi kadınlarla evlenen dâhiler! Schopenhauer yanlış söylüyordu. Aşk, soyu düzeltmez. İnsan âşık oldu mu, bütün hayatını etkileyecek kararlar almasına bırakılmamalıdır. Bir insan aynı anda hem sevip hem de akıllı olamaz. Âşıkların birbirlerine verdikleri sözlerinin geçersiz olduğunu açıklamamız ve aşkı evlilik için kanunî bir engel tanımamız gerekir. En iyi olan, ancak en iyi olanla evlenmelidir. Aşk aşağı tabakaya bırakılmalıdır. Evliliğin amacı yalnızca çocuk yapmak değildir, aynı zamanda onları geliştirmektir de.

Gençsin, evlenmek, çoluk çocuk sahibi olmak istiyorsun. Ama sorarım sana: Çocuk istemeye cüret edecek adam mısın sen? Başarılı mısın? Benliğine hâkim olan mı? Duyularına buyuran mı, erdemlerinin efendisi mi, yoksa isteğinin ardında hayvansı bir taraf ya da gereklilik mi var? Yoksa yalnızlık mı? Yoksa kendi kendine çatışma mı? Çocuk, zaferin ve özgürlüğün özlemini duysun dilerdim. Zaferinin ve kurtuluşunun üzerine canlı anıtlar dikeceksin. Kendinden öteyi kuracaksın. Ama ilkin bedenini ve rûhunu tam sağlamlaştırmalısın. Genişlemekle yetinmeyecek, derinleşeceksin. Evlilik: Var olandan daha üstününü yaratmak için, iki kişinin istemidir derim. Evliliği, böyle bir istemi isteyecek olanların birbirine saygısı olarak kabul ediyorum.

Mutlu (:

2011-10-10T19:48:00.003+04:00

“(...) Hal böyleyken, insanlar gerçek mutluluk ve kurtuluşu, ancak maddelere tapan nefislerinin hava ve hevesine tutsak olmuş iradelerine göre değer biçtikleri birtakım uydurma kurallardan beklemektedirler. (…) Maddelere ve objelere bağlı mutluluklar, doğal olarak bu cansız şeyler gibi geçicidir (fanidir) ve günün birinde onlar gibi çökecek, yıkılıp gidecek, yok olacaklardır. Fani şeylere bağlı ve onlarla geçerli hiçbir mutluluk devamlı olamaz. Devam eden, ölmeyen bir mutluluk, ebedi (sonsuz) değerlere bağlı ve onlarla geçerli bir mutluluktur. Şu halde hakiki mutluluğun kaynaklarından birini de, ebedi olan canlı varlıklara, özellikle insan ruhlarına duyulan sevgi oluşturur. Çünkü o (sevgi) ebedidir. (...) İnsanın hakiki mutluluğunun ilk kapılarını açan sevgi, merhamet, şefkat ve yardım duygularıyla beslenir. Bu duygular mutluluk kapısının en sadık kapıcılarıdır. Bunlar izin vermeden ne gerçek sevgiye ulaşılır, ne de büyük mutluluğun kapıları açılır.” (Neo-spiritüalizm’in kurucusu Dr.Bedri Ruhselman)

Dans edelim mi? (:

2011-10-10T17:23:00.000+04:00

Kendin Ol..

2011-10-10T17:22:00.000+04:00

mak.
kendin olmak.
kendin olabilmek.
kendini bulmak.
kendinle kalmak.

hangisi en güzeli..

Kendinle kalabilmek onunla? Bu nasıl?

İşinde kendin olabilmek umarsızca bu harika olmaz mı?

Evinde pijamalarınla dostlarına kapıyı açabilmek? Makyajsız, sadece sen.. rimel ya da allık dostun olmadan.

Düello

2011-10-08T02:34:00.002+04:00

Cırcır böcekleri öterken ya da peri masalları sönerken,
Kaldırım taşları hizalandığında hışır hışır yaprak gibi,
"gittiğimde kal demiştim." dediği insan ben olamadım.
ne gerçekleri yalan, ne yalanları gerçekti, ama sevmek her şeye rağmendi.

Kaleyi yıkmak, siperleri indirmek, inanmak ve güvenmek..
bir hata vardı bu işte ama suç onun değil.
ben suçlandım ve kendi kaleme hapsedildim.
alışkınım ben 4 duvara, onca kalabalığın içinde sessiz çığlıklar nüksetmeye.

kendimle savaşımı görse birileri müttefik olurdu ruhuma..
görse biri gülden silahlarımı toprak atardı ellerime..
büyüsün silahlarım, en azından dikenleri acıtsın canını...
bilseler ağaçlarla dans ediyorum geceleri..
çınar olsun isterler kavalyem.. o yakışır asil ruhuma....

savaşım...

kazanmalıyım.

...

2011-10-05T23:54:00.001+04:00

Kimse Bilmez

2011-10-02T23:40:00.000+04:00

Son söz bazen son bakıştır.

Son giden bazen hiç gelmemiş olandır.
Son durak hiç gelmedi, geldiğinde biz göremeyiz zaten.
Sonları bekleyip dururuz ama geldiğinde de hiç hazır olmayız. Daha zamanı vardı derken buluruz kendimizi. Başlangıçlara da hiç hazır değiliz zaten. Ah bir başlasa diyede ağlarken izleriz kendimizi. Aynalarda kendimizi hiç görmez, hep başka yerlerde ararız benliğimizi.

Sahi biz gerçekten kimiz?
İstediklerimizin, yaptıklarımızın hangileri gerçek bizler...
Kopya mıyız yoksa biz. Kopya koyunlar mıyız...

Son sözleri birileri zaten söylemiş. Yazacaklarınız daha önceden yazılmış. Yürüdüğünüz yollarda daha önce birileri yürümüş. Birisi daha var sizin kadar aşık, aynı acıyı çekiyor. Yazmışlar işte hissettiklerinizi şairler var. O kızında babası ölmüş, ölüm ne demek bilenler var.

Sahi biz kimiz kuzum? Farkımız ne?

Kimse bilmez gibi davranıp her şeyin bilindiği bir cihanda, son gün için birbirimize hoşgörülü davranıyoruz.

Sahi iyi insanlar mıyız biz?
...

beni güzel hatırla!
bunlar son satırlar...
farzet ki, bir rüzgârdım, esip geçtim hayatından
ya da bir yağmur sel oldum sokağında
sonra toprak çekti suyu...
kaybolup gittim, belki de bir rüya idim senin için.
uyandın ve ben bittim...

beni güzel hatırla!
çünkü; sevdim seni ben, herşeyini...
sana sırdaş oldum, dost oldum,
koynumda ağladın.
yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini,
beni üzdün, kınamadım.
alışıktım vefasızlığa, el oldun aldırmadım...

beni güzel hatırla!
sayfalarca mektup bıraktım sana.
şiirler yazdım her gece, çoğunu okutmadım.
sakladım günahını, sevabını içimde
sessizce gittim...
senden öncekiler gibi sen de anlamadın.

beni güzel hatırla!
sana unutulmaz geceler bıraktım
sana en yorgun sabahlar...
gülüşümü, gözlerimi, sonra sesimi bıraktım.
en güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka,
söylenmemiş "merhaba"lar sakladım her köşeye
vedalar bıraktım duraklarda.
ne ararsan bir sevdanın içinde
fazlasıyla bıraktım ardımda.

beni güzel hatırla!
dizlerimde uyuduğunu düşün,
saçını okşadığımı, üşüyen ellerini ısıttığımı,
mutlu olduğun anları getir gözünün önüne.
alnından öptüğüm dakikaları...
birazdan kapını çalan kişi olabileceğimi düşün
şaşırtmayı severim biliyorsun.
bu da sana son sürprizim olsun.
şimdi, seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum
beni güzel hatırla.
gidiyorum...

ORHAN VELİ KANIK

2011-10-02T18:52:00.000+04:00

Çok uzun zamandır haberleri izlemiyorum. Yorgunum, çalışıyorum.
Çok uzun zamandır günler nasıl bitiyor anlamıyorum, hatta uzun bir zaman sonra Saat 9:00'da uyumayı planlıyorum. Birazdan... Uyumak... En güzeli.

Yazamıyorum da... sadece blog değil yazmam gereken şeyler var, yazamıyorum. Yazıcam ama bir kendime geleyim...

Abi, sen bağırır dururdun o kıza ben kendim sanar sinerdim köşeme, sinekler tepene konduğunda ses etmemek...

Pardon! Künefe içine lütfen kaşar koyar mısınız?

2011-10-02T18:51:00.000+04:00

Hanfendi zaten künefe kaşar ile yapılır :S

Günaydın (:

2011-10-02T11:36:00.000+04:00

Fotoğraf Alıntıdır.

Günaydın arkadaşım... Orada saat kaç belki de dünyanın bir ucundasın.

Ben burada güneşe merhaba derken sen oralarda yıldızların altındasın.

Bu günaydın gece de doğan güneşlerden biraz. Yıldızların arasından yüzüne akan huzur gibi. Ne kadar uzun zamandır durduk yere mutluluktan yaşlar doldu gözlerine bilemem tabi. Ama dolsun arkadaşım, zaman bu vakittir. Geç olmadan uyan, sevgi için çarpan kalbinin farkına var. Sokağındaki kedileri izle biraz, köpeklerin masum bakışlarına takılsın gözlerin birazcık, bugün kendin için değişik bir şey yap... Yürü mesela dünden daha çok, hastaysan unut hastalığını sağlığın için şükret. Bak nasılda akacak şifa bedenine... Dopdolu ve yeniden doğduğunu düşün. Unut öğretilenleri, kendin öğren hayal kırıklığı ne demek. Bildiğin için mutlu ol.

Günaydın arkadaşım. Hayır, biz daha önce karşılaşmadık. Ama biz biriz. Tesadüf diye bir şey yok bu hayatta. Her şeyin bir sebebi olduğunu bil lütfen. Dün terkettiğin adama bir sebep yüzünden dayanamadın. Dün gece bir sebepten uyuyamadın. Dün bütün paranı harcadığın için bugün meteliksizsin. Düşün... Neden? Nerede yaptığım bir davranış bu sebepleri doğuruyor. Tekrarları sevmiyorsan düşün arkadaşım. Düşün ki her günün dünden farklı olsun. Evrende herkese yetecek bolluk var. Farkına var. Bu bol sevgi dolu dünyada yerini bil lütfen. Şükretmeyi unutma. Ölüm için bile. Yarın var mıyız? Bir saat sonra? O zaman üzülme sevgi ışığı. Bunu yaparken kırma kalpleri ama. Kırılan kalplerin kirleri bedenini negatif yönde etkiler, enerjisini çitilemek uzun zaman alır.

Kapat gözlerini sessiz bir köşede. Al karşına kalbini kırdığın insanı. Sarıl, affet onu. Teşekkür et her şey için ve özgür bırak. Özrünü dile. Hafiflediğini hissedeceksin. Kırılan sensen eğer sevgini gönder ve iyi niyetlerini yolla. Kırmasın kalpleri daha fazla diye güzel dileklerle çevrele onu. Hissedecektir emin ol. Ama asıl sen emin ol gittiğin yoldan.

Günaydın arkadaşım. Bugün biraz piyano dinle ne dersin :) Her ruhun buna ihtiyacı olduğunu unutma. Bir hayvan sev. Gökyüzüne bak, bir gün güneş doğarken uyan. Çiçeklerin, böceklerin uyanışına tanık ol, deniz nasılda geririniyor güne başlarken bir izle. Yavru kediler nasılda oyuncu açlıklarına rağmen. İlahi adalete güven duyma zamanıdır artık, arala isyan perdelerini. Emin ellerdesin. Teslim ol. Çocuk ol. Gülümse biraz lütfen. Bırak ruhun beden sınırlarından taşsın artık, zincirlerini kır beden çakralarının.

Uyan arkadaşım. O güzel ölümle uyandığında pişman olmamak için, bu kısa hayatını farkında yaşamadığın için üzülme sonra.

Her şeye rağmen sev, sevgi ol, egolarından arın. Biz biriz. Kızma aynalarına. Her insan bir ayna sana. Bugün uyan ve aynadaki sana sarıl. Aynadaki sen ol bir bak kendine. Ne de güzelsin, ne de teksin, ne de mükemmelsin. Sen bu dünya da 1 tanesin.

Günaydın arkadaşım.

Seni seviyorum.

Edward Alexander Crowley kimdir?

2011-10-01T19:40:00.000+04:00

Merak ettim araştırdım.. Gece rüyanda mı gördün kardeşim demeyin. Kanun kitabına rastladım, amanın dedim nasıl bir beyin bu şekilde laflar eder. Ancak şunu belirtmeliyim ki enteresan yerlere gidebilir bu araştırma sonucum. Çünkü enteresan bir herif kendisi. Nasıl mı?

Kanun Kitabı enteresan bir kitap.. (tıklayıp bir göz gezdirebilirsiniz. )Benim anladığım bu adam kendini düpedüz Şeytan olarak görüyor ve insanları kendi arkasından gelmeye ikna etmeye çalışıyor. :) Kendine Thelema adında bir din'de yaratmış.. Seks partileri, işkenceler, zengin bir hayat bunun yanında 33. dereceden Mason olduğu söyleniyor.

Ben onu bunu bilmem de. aşağıdaki video baya bir şey açıklıyor adamla ilgili...

Aleister Crowley'in kanlari donduracak... muhalifses

12 Ekim 1875 doğumlu
Atatürk hayranı.. o yüzden oğlunun adını attaturk koymuş
Dünyanın en kötü üne sahip adamı diye biliniyor..
Kafayı büyü ile kırmış, evine kapanıp saatlerce büyü yapıyormuş
Kensine uyuşturucu vermesini söylediği doktoruna vermeyeceğini söyledi için benden 1 saat sonra öleceksin demiş. Adam ölmüş'!! (ben okuduklarımın yalancısıyım..)
Dünyanın her yerini gezmiş, şatolarda seks partileri düzenlemiş artı ona karşı gelen kadınları çırılçıplak güneşin altında bırakarak tecavüz ediyormuş. İşin garip yanı hiçbir kadın onu şikayet etmemiş.
Jimmy Page Aleister'ın sahip olduğu her şeyi satın alarak koleksiyon yapıyormuş :S
Okülist
Büyücülerin tanrısı
Deccal diyenlerde var..

Korkunç bir adam anlayacağınız.

Kitapları

The Book of the Law
Magick (Book 4)
The Book of Lies (Crowley)|The Book of Lies
The Vision and the Voice
777 and other Qabalistic writings
The Confessions of Aleister Crowley
Magick Without Tears
Little Essays Toward Truth
The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King
The Confessions of Aleister Crowley : An Autobiography
Diary of a Drug Fiend
The Holy Books of Thelema
Hymn to Lucifer
Moon Child

Kaynaklar;
http://tr.wikipedia.org/wiki/Aleister_Crowley

Anahtar

2011-09-23T03:14:00.002+04:00

Anahtar daima sevgidir ve öğrenilecek en önemli ders sevgidir.
Yaptığın işi sevmeyi öğrenmelisin, birlikte olduğun ruhları sevmeyi,
çevreni sevmeyi, yaşadığın yeri sevmeyi, aldığın nefesle içine çektiğin havayı sevmeyi,
yürüdüğün toprağı sevmeyi öğrenmelisin.
Gördüğün her şeyi sevmeyi öğrenmelisin.
Bir şeyden hoşlanmak yeterli değildir;
onu sevmen, hemde tüm kalbinle sevmen gerekir.
Ara sıra kendine bakıp yüreğinde ne kadar sevgi olduğunu görmek iyidir.
Günlük yaşamını ele al ve her yaptığın, söylediğin ve düşündüğün şeye
ne kadar sevgi kattığına bak.

Tüm Varoluş ve Varolan Tüm Canlılar İçin

2011-09-21T19:23:00.002+04:00

19.03.2011

Tüm Varoluş ve Varolan Tüm Canlılar İçin

Tüm dünyada kozmik bilincin vuku bulması ve cennetin dünyada tezahür etmesini niyet ediyorum. Gerçek olmayan ; içeride ve dışarıda , yukarıda ve aşağıda ne varsa hepsinin aydınlığa ve hakikatle hakikate geri dönmesini niyet ediyorum. Benim için en harikulade , en muhteşem , en harika ve mucizevi varoluşu en güzel şekilde deneyimleyebileceğim deneyimleri yaşamayı , deneyimlere, insanlara ve mekanlara çekilmeyi ve en mucizevi deneyimleri yaşayacağım doğru zamanlarda doğru yerlerde olmayı seçiyorum. Kendi gerçekliğimin , kendi gerçek benliğimin sonsuz vehçeleriyle bütünleşmeyi , varoluşla, yaradanla ve tüm yaradılanlarla tamamen bütünleşmeyi , sonsuzlukta sonsuzca gülümseyen bir sonsuz sevi rüzgarı , sonsuz sevgi ve ışık seli , sonsuz ışığın sonsuz güneşi olmayı niyet ediyorum , seçiyorum ve oluyorum. Hepberaber karanlıksız, birarada , sevgi ve nurla yaşayabileceğimiz harika bir ışık evi ve birliği oluşturmayı ve yaratmayı niyet ediyorum. Var olan her varlık maddi ve manevi her türlü bolluğun ; en güzelini , en iyisini ve en doğrusunu hak ediyor, maddi ve manevi bolluk akışının kendim için ve tüm varolan varlıklar için daha da akışkan olmasını niyet ediyorum ve seçiyorum. Gerçek dostlukları, gerçek aşkı , gerçek aşığı , gerçek sevgiyi ve ışığı , gerçek iletişimi ve tüm gerçekliği yaşamıma tam anlamıyla , her vehçemle , her vehçeme davet ediyorum. Hayatımın her an’ının bir meditasyona , kutlamaya , cümbüşe , kutsal bir yolculuğa ve yaradanla her an birlik ve bütünlüğümün , akışın ve kim olduğumun daha derin vehçeleriyle bütünleşmeyi , bu bütünlüğü; bu bütünlüğün değerinin tamamen farkında olacak dostlarla ve varlıklarla paylaşmayı seçiyorum. En sağlıklı , en uygun, en harika , sevgiden ve ışıktan evimde olmayı , evimi yaratmayı ve doğa ana ile tamamen bütünleşmeyi, onunla birlikte , onun içinde , onunla ve tüm canlılarla bir olarak , bir arada yaşamayı niyet ediyorum. Kendi içimdeki sonsuzlukların sonsuz kez daha çok farkına varmayı ve bu farkındalıklarla , sonsuzlukla sonsuzluğa parıldayan güneş olarak , tüm sonsuzluğu , sonsuz kez ve sonsuz yönde aydınlatmayı , her an sonsuz kez aydınlanmayı ve sonsuz kez aydınlatmayı niyet ediyorum. Her adım bir aydınlanma ve sonsuz adımlarımı sonsuz kere sonsuzlaştırmayı seçiyorum...

Sevgiyle ve nurla , sevgiye ve nur’a.....

Amin

David Doğan Beyo

Rollin' in the deep..

2011-09-18T23:42:00.003+04:00

Merhaba.. Naber?
İyiyim sen?
Yalan, hep iyi olamazsın... Ben iyiyim.
Yalan... o zaman sende hep iyi olamazsın ki? olur musun ki...
Olamam ki..

Benim yolum yol değil, değiştirmeye karar verdim. Kendimi iyi hissetmiyorum. Sen hiç hiç oldun mu?
Hepimiz bir hiçiz ama...hiçlik bile güzeldir her şey olmaktansa, her şey mi olmak istiyorsun..
hayır ama yokmuş gibi hissetmek istemiyorum...
bir dakka, bi dakka... zaten öyle değilsin ki, nasıl çalışıyor senin beynin kuzum?
sadece verdiğim kararlardan midem bulanıyor.. hep olmasa da bazen, midem hasta şu an o yüzden.. sinirden.. kendime kızmaktan hasta oldum. kendimi affetmem bir işe yarar mı?
Tabiki... affet kendini ve özgür bırak düşüncelerini, başkaları buna üzelse de en değerlisi sensin bu hayatta...
üzülebilirler ama bu maskenin arkasında bir fikir var, fikirler kurşun geçirmez ki? izlediğim V for Vendatta filminde duymuştum, güzel laf he?
Konuşmayı özlemişsin...
Evet, konuşmayı özledim. Anlaşılmayı özledim. Basit gibi görünüyor beni kıran olaylar ama hayata çok kızgınım.. güvenme işinde başarısızım. öğrenememişim. insanları tanıdığımı zannediyorum ama herkes yanılır. ama her seferinde yanılır mı bir insan ya...
yanılır. kelebeklerin ne yapıyor?

Öldüler...

Sessiz kalalım mı biraz...
olur...
---------

Sence bir hayalde yaşıyor olabilir mi?
Dürüst olmalıydı bence de.. Durumunu anlatsaydı sende böyle olmazdın. Sevgin aynen kalırdı aşka güvencine bir şey olmazdı..
Evet
Bence takılma artık, çok takıyorsun kafana. Oluruna neden bırakamıyorsun ki? Ne olur ki?
Ben öyle biri değilim.
Evet değilsin, o yüzden seni çok seviyorum, duruşunu, oturuşunu, kalkışını.. Bir şeyi de içinde tut hatun! yok hemen söylersin içindekileri...
Evet ama bu iyi bir şey değil, söylediğim kelimeler benden çıktıkça içimdeki o tertemiz sayfam kirleniyor. Kirleniyor ve ben... ben..
Ağlama.. Değmez diyeceğim ama.. Ağla da rahatla hadi..
------

O da öldü... Bırakıp gitti beni.
Ama güzel haberi almadın mı? Düğün günüdür ölüm günü... İşte çok kızıyorum sana, bildiklerini çabuk unutuyorsun. Hala içindeki yüce gücü dinlemeyi beceremiyorsun hep insanlarda kulakların. Bırak diyorum.
Evet.
Sakin oluyoruz şimdi. Derin bir nefes alıyoruz. Yarın yeni bir güne başlıyoruz. Üzülmek hiç1 şeye çare değil, kaderin ellerine kendini bırakacaksın ve hayat senin için elinden geleni yapacak... Ve başına ne gelirse gelsin senin iyiliğin için... hatta sen yarın ilk iş bi iyilik yap oldu mu? Her gün görevin bu olsun, bak daha iyi hissedersin kendini...
Spiritüel şeylere girme şimdi gerçekten, depresyondayım zaten.. mutsuzum.
yalan :) yalan söylüyorsun.. sen değil miydin mutlu olmak dünyanın en kolay şeyi, mutsuzluk çok zor diyen? Hani seçim meselesiydi? Neden mutsuzluğu seçiyorsun? Yarın ölebilirsin.. Bugün ne yaptın öldüğün gün için?
Çok şey....:) tamam. Mutlu gibi oldum bak.
:) aferin güzel yüreklim.

Benim gördüğüm gibi göremiyorlar hayatı.... Göremiyor.
O zaman neden bu vakit kaybı?
Kan kaybı diyelim...
Kangren diyorsun...
Hmm, bak öyle de denebilir.
O zaman ne yapıyoruz?
Şebnem Freah Hoşçakal şarkısı nasıl???
Süper seçim!!! :)

Herkesin üç kişiliği vardır; Ortaya çıkardığı , sahip olduğu , sahip olduğunu sandığı. Alphonse Karr

Rolling in the deep... Deeeeeep. Bekle beni.

http://www.godtalkstoyou.com/

damlaya damlaya

2011-09-17T19:17:00.000+04:00

Sel olur, toprak akar.. kayar ayaklarından... damlaya damlaya yıkar bedenini tüm pisliklerden...

Damlar ama her damla farklıdır biribirinden.

Sende farklısın onlardan ama bu kadar farklı olman ne neye yarar? Bende farklıyım ama bu çok bu önemli?

Anla beni Tanrım, anla beni... Güvendeyim seninle.. Yağmur hadi yağ... ruhuma. yıka, alla pulla, giydir uyut beni...

Sonsuzluk

2011-09-11T17:34:00.000+04:00

Uçsuz bucaksız bir nehir, elini uzatsan dokunabileceğim martılar ve bulutlar.. Bir yanda güneş batarken, bir yanda ay doğar geceye.. Bu demek olur ki bir yerde gün biter ama doğmak için uzar güneş başka hayallere. Uyanır oradaki insanlar gerine gerine ve mutludur bu ülkede insanlar. prensesler ve prenslerden oluşan o kara parçasında...

Yansır nehrin üzerine gördüğün tüm güzellikler, çift gördüğün o muhteşem manzaraya imrenerek saatlerce dalarsın. Umrunda olmaz hiçbir şey. Harika renkler bedenini sarar, resmedemediğin daha önce göremediğin onca güzel renk parçası içinde kelebek gibi uçar bedenin... Daha önce yapılmamış bir dans üretir ayakların, belki zıplarsın rengarenk yıldızlara ulaşacakmış gibi belki yere yatıp senin üzerini örtmesini beklersin prensinin...

Gelgitler olur bu sonsuz nehirde... Bazen gelir su bileklerine kadar bazen yürürsün o suya kilometrelerce. Anlamsız gelen kelimeleri beyninde döndürüp durursun, döndürüp durursun, döndürüp durursun.. Sonra o kelimeler olursun.. Sen o kelime olursun, doğanın içinde mutlu ama insanların içerisinde bir kez daha barınamayacağına inanan.. Gideceklerini bildikten sonra insanların uzatamazsın kelimeleri. Onun umurunda olmadığını anladığın zaman doğaya dönersin gene o mutlu günlerine.. Ben daha önce daha mutluydum ki dersin.. Gidecek kimsem yokken... Kimsenin beni anlamasına gerek yokken. Bana ihtiyacı olanlara benim ihtiyacım yokken. O yüzden yalnızlık süper değil miydi... Zaten herkes mutsuzken ben o küçük dünyamda mutlu değil miydim...

İnsanlara inanmayı bırakmışken... daha mutluydum.

Yalan işte herkesin kelimeleri, bencil olan ben değilim. Sizsiniz.

Ben hiç bir zaman bencil olmadım. Hiçbir zaman...
Ben sadece doğa gibiyim, fırtınaları olan ama arada durulan, kar gibi yağan ama arada yağmuru çiseleyen... Ben hep böyleydim ama nerede nasıl davranacağını bilen. Bana yanlış gelen diye bir şey yok ki bu hayatta, herkese yanlış gelen bana yanlıştır. Tepkilerimde hep o yüzden.

Ama beni anlayan kimse yok der prenses. Anlasa böyle yapmazdı. Sanal aleminde canı cehenneme... Benim oradan başka bambaşka bir hayatım var. Güzel, mutlu ve huzurlu.

Düzgün cümlelerim, süzgün düşüncelerim ve beni tanısaydı bana böyle davranmayacağı bir prensestim ben. Kalbimi kırmasına hiç gerek yoktu. Hiç... Beni ağlatmasına gerek yoktu, istese ağlardım ki. Saflığım benim hayatımken kimse bunu kirletmemeliydi.

Ardıardına bizim manzaramızdan 4 tane ekleyip, sonrasında kendi portresine dönecek insanlar tanıdım ben.
Ama dengem denge, sözlerim hayatımdır da derlerdi. Hazırlıklar yapan insanlar tanıdım ben bana, gittiğimde bir şey göremediğim. Arkasını dönüp gideni gördüm.. Hiçbir şey hayallerimdeki gibi değilmiş.

Ve artık çekiliyorum sanal aleminizden.
Sessizliğe.
Neler yapacaklarını, yazacaklarını izlemeye.

PS: Bu yazı 3-4 bilemedin 5 sene önce yazılmıştır. Yok geçen senede olabilir, dur bakeem sanırım 10 sene oldu... Ihh yok bilemedim. NE ZAMAN YAZDIĞIMI BİLE BİLMİYORUM. :( NEYSE..

Çok pis kızgınım kendime...

2011-09-08T02:13:00.000+04:00

Çok pis...
Hala insanlara müdahale ettiğime inanamıyorum. Yazdıkları yazılar, yaptıkları hareketler beni üzünce hala bağırınıp çağırınıp onları üzdüğüme inanamıyorum. Ben artık bunu yapmamalıydım. Nerde kaldı benim kendime, hayatıma yaptığım güzel mi güzel yatırımlarım, Evren'e hala neden güvenemiyorum? Hayır.. Hayır... Kimseye müdahale etme. Kimseye. Annene, babana, kardeşine, sevgiline, arkadaşlarına.. Sen her şeyi doğru mu yapıyorsun sanki? Kendin üzül, kendin uzaklaş, kendi yoluna git.. ama insanların normal hayatta yaptıkları, düşündükleri şeylere dokunma. Yapma bunu... Oluruna bırak.

Herkesin bir hayatı var derken bunu demek istiyorlar.

Sen bunu savunurken bundan bahsediyorsun, sana yaptıklarında aynı hareketi nasıl da deliriyorsun? Benim ruhum özgür diye yırtıyorsun göğsünü bağrını... Ama işte senin neşen ve içindeki iyilik bilindiği için yüreğinde, sen onları bilemiyorsun... Bilemiyorsun güzel kızım, perim, aşkım.. Bilemiyorsun mor üzüm dalım, pembe gülüm, minik kelebeğim... İşte kimse iyi değil bu hayatta herkesin şeytanları var.. Yenemiyor dostların, ailen onları biliyorsun, ya o da yenemezse diye korkuyorsun biliyorum. Ama kimseyi elinde tutamazsın aşkım, kimseyi.. Gitmek isteyen gider yoluna, konuşacaksa yazılarında- konuşur. Tanımadığı insanlara fazla değer verebilir tanıtmazsan.. İnce düşünen ve kendini perişan eden sensin bebeğim. Sensin. Boşvermeyi ve umursamamayı bilmesin. Bildiklerini unutmamalısın yaşarken...

Sen hiç korkmadın ki yalnızlıktan.
Sen hep yalnızdın ki.
Aralık kapından girmesine izin verdiğin insanı rahat bırak.

Neden biliyor musun?

Sır. Sırrı biliyorsun sen. O da biliyor aynı sırrı.

Kulağına fısıldadığında aynı şeyi bildiğini öğrendin. Artık sır olmadı sizinki.

2 kişinin bildiği sır olamazdı ki...

Sevgi olurdu, aşk olurdu... O sen olurdun, sen o olurdu...

Müdahale yok... Sırrınız var ve onun için savaşmak var diğerleri ile.

Artık sadece biz ve diğerleri var....

Ve sen güzel kızım onca sene yalnızlığının içerisinde bu sırrı bilen kimsenin olmadığını düşünürken o geldi, kapını çaldı. Onu mutsuz değil özgür bırakmanın zamanıdır. Özgür olsun ki senin özgür ruhunu anlayabilsin dilediğince. Yoksa gerçek seni bilemez... İçindeki okyanusta yüzemez. Seni daha çok sevemez. Korkma, gel izin ver... daha da çok sevil... Sevilmekten korkma artık. Korkma. Korkma.

Güvendesin.

Bırak kendini o güvenli kollara...

Aşk!

2011-09-05T23:17:00.001+04:00

Levent Yüksel'in bir şarkısı vardı. "Aşk mümkün müdür hala?" diye. Mümkündür abi. Kaderin hediyesidir bu.

3 harften başka diyecek bir şey yok aslında... Aşk..

Hayatin tam ortasinda..

2011-08-27T14:38:00.001+04:00

Marmara adasina geldik... Ruzgara karsi direniyorum cunku sadece esmiyor... Ucurmak icin cabaliyor beni, yuzumu ona cevirip "gormuyor musun ben zaten ucuyorum" diyorum gulumseyerek.. O ise -yetmez daha da mutlu ol, en mutlu sen ol.. diyor. Israr edemiyorum boylesine guzel bir temmenniye.

Varımmm diyorum :)

Birazdan Avşa'da olacagiz..

Blogumun yeni tasarımına bayıldım desem..

2011-08-26T20:43:00.000+04:00

bayıldımmm :)

Demiştim dedim.

2011-08-26T01:55:00.003+04:00

Kırılan kalbim değil yanılıyorsun. Kırılan bardaklar, tabaklar, seramik çaydanlığım... Kırılan parkeler ve evimin duvarları. Sessizliğimi yaprak hışırtılarında aramak değil bu yaşadığım sadece benim bensiz kalışım. Gidişine laf edememem nutkumun tutulduğundan mı sanıyorsun? Yalvarışımı duymuyor mu kocaman kulakların, hani beni daha iyi duyabilmek içindi, o güzel, muntazam kocaman kulakların... Yalancısın işte. Hayır, hayır yalanlarını bile sevdim işte. Nasıl oldu bilmiyorum.

Tutuklandım ben bu gece. Tanımadığım adamlar getirdi beni bu ücra köşeye ve hiçbir şey umrumda değil. Çünkü onlar götürmeseydi ben gelecektim minik ayaklarımla bu bilinmez yere.

Üşüyorum. Kollarının belimde olmamasından değil anlamıyor musun ya da ellerini hissetmediğimden? Sen var gibiyken de üşürdüm ben bir kere... Sen gibiyken ben inanırdım varoluşuna. Yalanlarını bile sevdim demiş miydim? Hadi son bir yalan daha söyle bana...

Sevdim desene, bir kez daha. Hala desene. Hala seviyorum. Gitme de bana. Gitmem belki de...

Ama ne garip aslında giden sensin. Ne tuhaf insanın kendini kandırıp onu yaşaması sonra da bu hayata ömür demesi. Sırat köprüsünde sen bir yalanı yaşadın dediklerinde dumur oluşum gözlerimin önünde. Olmamak için uyandırıyorum irislerimi, o yüzden kocaman açılıyor hep gözlerim.. Hadi bir tane yalan daha.. Söyle.. Lütfen.. Bu kalp senin de, inanırım...

Ben.. biraz başım dönüyor. İyi değilim ama iyi olurum merak etme. "Kendine dikkat et" demiştin ya.. inandım, ediyorum ama tansiyonum düştü biraz. Ama iyiyim endişelenme hemen. Endişelendin mi? Endişelendim de ne olur. Minik bir yalan daha söyle ne kaybedersin ki? Bak ben gidiyorum, ölüme susadım içeceğim kana kana.

Gitme desen gene de gideceğim, deme.

Ama kal dersen bir sigara daha içerim yanında, sadece lütfen susalım...

Bak nasıl da saçmalıyorum karşında. Bu aşk olmamalı, aşk insanı yolun sonuna getirmemeli... Ne yaptın bana. Demiştim sana söyleme bana güzel şeyler, inanırım demiştim. Demiştim değil mi?

Demiştim demez olur muyum... Oyuncak değildi benim buselerim, gamzelerim, titreyen ellerim, utanan yanaklarım, pembe dudaklarım... Nefesim kesilirken yalan değildi adını sayıklayışım...

Tutuklandım ben bu gece. Tanımadığım adamlar kollarımdan sürükledi.. Yere vurdular, başımı fena çarptım. Ondan dönüyor başım.. Demiş miydim bunu?

O kim? Yanındaki.. Dur söyleme...

Minik bir yalan daha? Söyle ne olur..
ne olur..

The Cul De Sac**

2011-08-24T17:58:00.000+04:00

Foto aldım bi yerden.

İngilizcesi "Dead End"...

Hatta 66 yapımı bir film adı... Cul De Sac

Türkçesi çıkmaz sokak oluyor.. Bu kelime öbeğine okuduğum "The Dip" kitabında rastladım... Hoşuma gitti. Habire söyleyesim var.

Cul De Sac..

Ayrıca Rahim ve anüs arasında kalan kısma da bu isim veriliyormuş.

Sonra kısımlar eridiğinde çıkmaz bir sokak kalıyor geride işte.
Geri dönün levhalarına verilen isimde diyebiliriz.
Hayatta karşılaşıyoruz bu eylemle devamlı, sanırım o yüzden paylaşıyorum.

Cul De Sac deyip geçiverelim diğer sokağa.. Hani S*iktir et der gibi.

Can Yücel***

2011-08-20T01:51:00.001+04:00

Şimdi neden bir mezar parçalanır. Burada bu işlemi gerçekleştiren insanlar zaten anlayamadığım bir kafa yapısına sahip bunu anlıyorum ancak amaç heykel yaratıcısı Mehmet Aksoy'a yapılan (tekrar) bir saldırı... Can Yücel'in bi tarafında değil onun heykelinin yıkılması, kahkalarla güldüğünü biliyorum halimize.. Ya da heykel yıkılırken yerlere yatmıştır gülmekten, putperestlere yapılan bir saldırı sanki.. Sanki onun mezarına gidenlar o puta tapıyorlardı. Aynen insanlık anıtına herkesin taptığı gibi.

"Mehmet Aksoy heykel yapmasın, yaptıklarını yıkacağız." Bu mudur yani? Sanat göreceli bir kavramdır. Her eserden herkes aynı tadı almaz, alamaz. Sonra her eser her insanda farklı duygular yaratır. Birisi duygulanır bir heykel karşısında biri güler komik bulur, bir tını hisseder kimi... Ama eskilerden gelen bir ahlaksal olgumuz vardır.

Saygı duyarız.

Artık insanın insana (olması gereken) saygısı bitmişken, eserlere saygı duyulması gerektiği tabiki unutuldu. Bir vatan ancak aydınlarıyla, ressamıyla, heykeltraşıyla, profesörü ile (arttır arttır çoğalsın) ilerleyebilir, büyüyebilir. Ancak bizim bulunduğumuz yerde ya da daha geriye gidilmemiz isteniyorsa tabiki bunu yakıp, yıkarak yapacaklar.

Bunu engelleyemeyecekler ama.. Çünkü bir yazarı durduramazsınız. Kitaplarını ya da yazdıklarını yakabilirsiniz ancak o insan elini kesip kanıyla duvarlara yazmaya devam eder. O kalemdir çünkü kalemler susturulamaz.

Bir ressamın ellerini kesebilirsiniz ama o ayaklarıyla çizer resimlerini.

Bir aydını öldürebilirsiniz ama onun düşüncelerini yaşatacak olan insanlar var.

Bu dünyada yaratıcı olan tüm insanlar yaratmayı durduramazlar, kulak keserler, deli hastanesine yatarlar ama yaratmaya da devam ederler...

Can Yücel 1926 doğumludur. O sene Medeni Kanunu'nun Kabulü (Kadının medeni haklara kavuşması, çok evliliğin yasaklanması, hukuk düzeninin çağdaşlaştırılması), "Türk Ceza Kanunu" kabul edildi.T.B.M.M.'de "Zafer Bayramı Kanunu" ile 30 Ağustos günü bayram olarak kabul edildi. Bunlar örnek tabiki.. Daha birçok yenilik yaptı benim Atam. (nerden nereye geldim ama 1926 doğumludur benim Can'ım)

12 Ağustos 1999 yılında gözlerini kapattı Can'ım...

Burslu kazandığı okula babası yüzünden gitmedi, ne o babası torpil yaptı derler demiş. Yunanca ve Latince bilirdi. Londra BBC de Türkçe spiker oldu. Askere Kore'de gitti. Geldi şair oldu, bağımsız yazar oldu... Ve öldü...

Leman dergisi onunla Leman oldu... (bence tabi) Her neyse, severim kendisini. Çok severim ben Can Abi'yi...

Mehmet Aksoy'u bilmem etmem, ama neden bu kadar üstüne gittiklerini de bilmiyorum. Nasıl bir kafa yaşanıyor ona saldırılırken hiç bir fikrim yok, kafam basmıyor diyelim. Evet basmıyor'!

Sanata saldıran kafayı ben anlamıyorum, o kafayla aynı yolda değilim. Düşüncelerim, duygularım, yaşam tarzım uymuyor. Ben uymuyorum. Saygı, sanata saygı..

Hadi onu da geçtim, peki ölüye saygı??

ÖLÜYE LAN?

You got me.. süper parça..

2011-08-19T15:37:00.002+04:00

You Got Me Akustikhane from akustikhane on Vimeo.

If you were worried 'bout where
I been or who I saw or
what club I went to with my homies
baby don't worry you know that you got me

[Black Thought]
Somebody told me that this planet was small
we use to live in the same building on the same floor
and never met before
until I'm overseas on tour
and peep this ethiopian queen from philly
taking classes abroad
she studying film and photo flash focus record
said she workin on a flick and
could my click do the score
she said she loved my show in paris
at Elysee Montmartre
and that I stepped off the stage
and took a piece of her heart
we knew from the start that
things fall apart, intentions shatter
she like that shit don't matter
when I get home get at her
through letter, phone, whatever
let's link, let's get together
shit you think not, think the Thought went home and forgot
time passed, we back in philly now she up in my spa
tellin me the things I'm tellin her is makin her hot
startin buildin with her constantly round the clock
now she in my world like hip-hop
and keep tellin me

[Chorus]

[Black Thought]
Yo, I'm the type that's always catchin a flight
and sometimes I gotta be out at the height of the night
and that's when she flip and get on some 'ol

[Eve]
Another lonely night
seems like I'm on the side you only loving your mic
I know you gotta get that paper daddy keep that shit tight
but yo I need some sort of love in my life, you dig me
while politicin with my sister from new york city
she said she know this ball player and he think I'm pretty
Psych, I'm playin boo, you know it's just wit you I'm stayin boo
and when cats be poppin game I don't hear what they sayin boo
when you out there in the world, I'm still your girl
with all my classes I don't have the time for life's thrills
so when you sweatin on stage think of me when you rhyme
and don't be listenin to your homies they be leavin you blind

[Black] Yeah, so what you sayin I can trust you?
[Eve] Is you crazy, you my king for real
[Both] But sometimes relationships get ill
[Eve] No doubt

[Chorus]

[Black Thought]
Thet snake could be that chick
and that rat could be that cool cat
that's whispering "she tryin to play you for the fool Black"
if something's on your chest then let it be known
see I'm not your every five minutes all on the phone
and on the topic of trust, it's just a matter of fact
that people bite back and fracture what's intact
and they'll forever be I ain't on some "oh I'm a celebrity"
I deal with the real so if it's artificial let it be
I've seen people caught in love like whirlwinds
listening to they squads and listening to girlfriends
that's exactly the point where they whole world ends
lies come in, that's where that drama begins, she like

Song from Things Fall Apart (1999).

Bunlar kim? The Roots

Akustikhane - Too Darn Hot

2011-08-19T15:27:00.000+04:00

Too Darn Hot Akustikhane from akustikhane on Vimeo.

vatanımı kardeşimden daha çok sevmiyorum ben. vatan hainiyim demek ki. gebereyim o zaman.

2011-08-18T23:46:00.001+04:00

Sokaklar uyudu, artık öpüşebiliriz.

2011-08-17T00:48:00.002+04:00

bir katil önce sevdiklerini öldürür. Her masum dokunuşunda tetiğine..., bunu bilmek bir saadettir. Bak..., meğer ben de bir an için sevmişim kendimi.
En zavallı halimle yığılıyorum. Bunun hangi kötülüğün dirilişi olduğunu bulmaya çalışıyorum.

bir parça pamuk ve ılık su
ile kurumuş dudaklara değdirilen sessizlik. ayaklarını açıkta bırakan
bir yorgan gibi. kimsenin anlamayacağı dertlerle gerçeklerle başımız
dertteyken ve kendimizden daha yalan bir tanrı bulamıyorken; bekleyen:
bekleyen: bekleyen sessizlik. s12

kendi yankımla tanrımı yeniden
kaybettim. kanatlarımdan akıp giden boşluğa bakıp üç kez yineledim;
neden her gün dalga geçiyorum kederle……, neden her gün sürekli
olarak dalga geçiyorum kederle…., neden kendimle her gün……! beni
büyüten korkaklıktan çekip aldığım ne ise o boşuna yetip bırakıyor
mutsuzluğa yakın olan yanımı. kaçtığım kentler ve unuttuğum sevişmeler
eksik harflerin arasına sıkışmış…; kahve lekeleri yüzünden okunamayan
mektuplarım, fanilam, deri ceketim, kimsesiz yatağım, ıslak çarşafım,
tanrım…, s20

o’nu bir çocuk gibi öpmüştüm. dışarı soğuk, ölür
diye içime sokmuştum. kaybettim… ‘elimde bir tek ben kaldım yalancı’
diye bağırırken. artık onu bulamam, çünkü donmama hakkımı kazandım.!!
s39

fotoğrafından kopardığım başını yastığıma geçirdim.
saçlarının kokusuyla bağışladım kendimi. çok sevdiğin silik nefretini
yalnızlık terliklerimin altına yazdım. onu sevmediğim odalarda sürte
sürte eritebilirim. buzdolabına tıkayıp dondurabilirim. denize fırlatıp
çoğaltabilirim. onlar benim terliklerim. ama korkma, ben boynunu güzel
eğmiş bir aslanım. yastığıma yaslanıp soruyorum; bana ne yaptın? ’sesin
titriyor;’ seni hiç incitmedim ki, kim uydurdu bu yalanı. beni hiç
incitmedin oğlum, sadece canımı taşıyan bardağı devirdin.
dayanabiliyorum tamam mı…, s62

sar bedenimi; kitabımdaki son
paragrafta uyuyayım. o senin en sevdiğin kitap olsun. bırak o korkunç
şiirler okusun alnımızı. bu kadar kırılmışken ve hala kırılabilecekken
bırak sayfalar onarsın bizi. hala ilk günkü kadar yakınım sıcak
mürekkebe. aşk senin kadehinde bakışımı delip geçerken
anladım………………camdan bulutların altında yattığımızı..,
yağmur yağarsa ölebileceğimizi…., s66

Umay Umay

Ps: Düşmedim daha.

Ateş böceğin söndü artık.

2011-08-17T00:17:00.000+04:00

Çok mutlu başlamıştım ben bu aşka, mutsuz başlanır mı başlangıçlara? Omzumda onun suratının meali altında ismi yazıyor. CENK... Şimdi geldiğimiz nokta, ki bu hikayemizin sonu olduğuna göre bu "nokta" tam bir bitiş. Başka cümle başlar mı bu noktadan sonra? Ben ilerleyebilir miyim diğer istasyona ya da yaşamak için bir sebep verebilir mi Tanrım bana?

Göremedim, tülbent ile kapalıydı gözlerim. Yorgun sandım sessiz gecelerde, canı sıkkın dedim işten geldiğinde. Çok fena sustum üzgünlüğümle onu bitirmek istemedim ama ben bu noktayı bir kaç ay önce kurdum. Şimdi yeni küfürler, yeni adilikler yaparken buluyorum kendimi ve beraber yaptığımız bebeğimin suratına hasret bir hikaye yaşıyorum. Masallar güzel sadece kitaplarda bitiyor ve bu hikaye sadece dram olarak Eylül'ün arşivine geçiyor.

Evet merhaba, ben Eylül. Sonbahar çocuğu ama resmen bir kış kadınıyım. Donuyorum ama yazın ortasındayım. Beynim sadece nefret üretirken ve kolumdaki dövmeyi kazırken çalışıyor. Canım acımıyor, neler yapıyorsun bana ama canım daha fazla acımıyor işte. Acıtamıyorsun daha fazla. Düşünsene.

Bazen düşünüyorum da cebinden şiir düşüren adam, ilk defa bu duyguları hissediyorum diyen adam, gözlerimin içine dolu dolu bakan adam.. Sen miydin? Ah be adam, sen de yalansan bu dünyada inanılacak bir şey kalmamış. Ateş böceğin söndü artık.

Ps: Tanık olduğum bir kavga... Tanrım onlara yardım etsin.

Sessizlik..

2011-08-16T23:58:00.000+04:00

Yan odada bir hikaye son hız yere düştü.. Bitti bir hikaye ve ben sessizce olan biteni izliyorum.

Anlatılır mı ki sessizlik, tadı neye benzer.. Yoktur bir açıklaması. Kendi sessizliğinizde bile bir ses var bilmediğiniz ya da bilip anlam veremediğiniz.. Anlam verdiklerinizde var tabiiki.. Yorumladıklarınız da.

Mesela bu martı sesi, bu uğultu bilgisayardan geliyor... Bir araba motoru gecenin sessizliğine inat sanki atmosferi yarıyor. Diferansiyel kilidi bozulmuş. Biyel baş vermiş sanırım krank milleri tam yağlanamamış. Konuyu çarpıtmamak lazım. Sessizlik diyordum, unutmamalı ki sessizlik armut ya da kiraz yemez.

Beyinde durmaz ki sessiz kalınca, hep bir şeyler söyler anlamsız, anlamlı... Sessizce doktorunu bekler bir hasta, test sonuçlarını sessizce bekler bir garip... Sessizlik içinde gene kalp atışlarıdır ses...

Kısaca kalınmaz yani sessiz istesenizde. Hep birileri konuşur ve beyniniz yorulur.

O ve ben, nefes aramıza sessizliği koyduk. Evren içimize dolarken ayarsız ve kırılgan kalplerimizi birbirimize sessizce değdirdik. Tüm renkleri beraber almıştık dünya için, oysa daha evimizin tuğlaları bile üstüste dizilmek için bekliyor. Renklendiremedik ama iki kelimeyi hakketmedik mi? Konuşmayacak mısın? Hep susacak mısın?

Çay lekeli mektuplarım bile sessiz bu gece, kelimelerim sessizliğin içinde buhar olmuş uçmuş.. Yankı yapıyor bir uçurum ve Tanrı giriyor arama seninle. Daha değil diyorum, daha vaktı gelmedi. Adil davranmıyor bana ellerim, kırık cam parçaları ellerimi deşiyor ama ben gene de susuyorum... Çünkü hayır, daha vakti gelmedi acıdan inlemenin. Gözlerimden fışkıran sadece kan ve sen kan kaybından başka bir şey değilsin bana.

Selam Tatlım..

2011-08-16T19:34:00.001+04:00

Maybe I'm not leaving, maybe I'm going home...

2011-08-12T02:54:00.000+04:00

küçük bir özgür ruh..

2011-08-02T02:12:00.000+04:00

Şu an Teoman'dan ölüm ışığa uzanmış çalıyor. Yanımda çayım, çok fena bir çağın ortasındayım.

Kime kimin artı kimin neye nasıl değer verdiğini anlamıyorum. Eskiden takardım kafama, sorgulardım deli gibi. Şimdi umurumda değil kim ne düşünüyor. Zaman her şeyin ilacı falan değil aslında, zaman sadece nasır yapıyor ruhu ve bedeni. Daha iyi diyorum, daha iyi.. Acıtsa da öldürmez. Sonra diyorum ölsem ne olacak.. Ya yoksa hayalini kurduğum diğer diyar... Ölüm gerçekten bir boşluksa.. bir anlamı yoksa hayatta bu kadar vicdan yapıp kendimizi, insanları üzdüğümüz için.. ulan hasta ediyoruz ruhlarımızı.. yoksa ne için savaşıyoruz..

Neyse sonra silkeleniyorum. Neden hep aynı yerde durup insanları izlediğimi anlıyorum. Çünkü ben koşmuyorum. Gerçi öyle düşünmüyorlar. - Nereye gidiyorsun? diye bağırıyor insanlar arkamdan ama ben sadece duruyorum aslında. Onlar düşüyorlar uçurumun kenarından. Ben ordayım ki... Ve var. O var. O hep yanımızda, içimizde, damarlarımızda, aklımızda, ellerimizde, kelimelerimizde, sevdiğimizde, aynada.. O her yerde.. O bu kadar apaçık kendini gösterirken ölüm dünyanın en anlamlı karesi olmuyor mu? Onun için savaşılır. Onun için 1 ömür dolu dolu yaşanılır.

Ben çok şanslıyım. Doğuştan O'nu bilerek geldim. Hep vardı. Sonradan bulmadım. Şüphelerim olmadı mı? Tabiki.. Ama beni O'na daha da yaklaştırdı. Sonra dedim ki..

"Hayat kısa ama senin için bu dünyada yaşamaya varım. Kaldırımlarda yalnız yürümeye de varım. Hayatı dolu dolu doldurduğun için bu güzelliklerin hepsinin tadına varmaya varım. Boş geçirmeyeceğim her saniyeye varım. Her gün bir kaç dakika sadece senin olmaya ve seninle konuşmaya varım"

Allah'ım herkese nasip et içindeki seni görmeyi. Bu güzellikten lütfen mahrum etme kimseyi...

Hayırlı ramazanlar.

En güzel ay kutlu ve mutlu olsun. Ayrıca dua etmeyi unutmayın. İstemeyi bilirsek her şeyi başarabiliriz... Yapmanız gereken tek şey güzel şeyler düşünmek. Çünkü bu bize doğuştan verildi. Kötü şeyleri, düşünceleri ve olayları ise ailemiz, çevremiz, öğretmenlerimiz bize öğretti. Unutun hepsini. Çocukluğunuzu hatırlayın. Karton bir kutuyu nasılda evirip çevirip saatlerce inceler, ağzımıza sokar tadına bakar, burnumuza götürür koklardık. 3 tane araba ile nasılda yarışlar yapar, bir çizgi filmin tam da gülünmesi gereken yerinde içten kahkahamızı atardık. İşte aynen böyle. Unutun. Öğretilen bütün kötü şeyleri unutun...

Işık ile.

PS: Bu video ilham verebilir mi size? Kimse inanmasa da size.. siz inanın kendinize.. hayat budur.. Her şeye rağmen hayat sizin hayatınız. Kimsenin bok etmesine izin vermeyin.

Tam zamanında...

2011-08-02T01:44:00.002+04:00

*** şiiri ezbere bilsem de... yeniden yeniden..

Yemek de boş, içmek de,
Hatta yeri gelmeden sevişmek de.
Tam zamanında öpmelisin mesela güzel gözlünü,
Tam zamanında söylemelisin sevdiğini
Gözlerinin içine baka baka.

Bisikletinin gidonunu
Tam zamanında çevirmelisin
Düşmemek için.
Tam zamanında frene basmalı,
Tam zamanında yola koyulmalısın.

Tam zamanında okşamalısın başını
O üzüm gözlü çocuğun
Hıçkırıklar tam dizilmişken boğazına,
Tam ağlamak üzereyken.

Tam zamanında koymalısın elini omzuna
En sevdiğin dostunun babası öldüğünde.

Tam zamanında tutmalısın düşerken
Üç yaşındaki sehpaya tutunan çocuk.

Tam zamanında acımalı yüreğin
Afyon'da Hasan Ağabey' in evi yıkılınca başına
Evsiz kalınca çoluk çocuk
Ki uzatasın elini bir parça.

Tam zamanında açmalısın kapını
Hayatına girmek isteyenlere.
Tam zamanında çıkarmalısın
Sevginden şımarmaya başlayanları.

Tam zamanında affetmelisin kardeşini
Biliyorsan yüreğinde kötülük olmadığını
Seni gecenin üçünde arayıp da
Kafasının iyi olduğunu söylediğinde.

Tam zamanında öğretmelisin oğluna
Gerekiyorsa yumruk atmayı
Tam burnunun üstüne
Tiksinmeden pisliğinden,
Yukarı mahallenin sümüklü bebesi
Misketlerini zorla almaya çalışırsa.

Tam zamanında bağırmalısın
Acıyınca bir yerin.
Tam zamanında gülmelisin
Kemal Sunal küfür edince filmin bir yerinde.

Tam zamanında yatmalısın
Yola çıkacaksan ertesi gün
Ve arabayı kullanan sensen
Sana emanetse çoluk çocuk
Ve kendin.

Tam zamanında bırakmalısın içmeyi
Son kadeh bozacaksa seni
Ve üzeceksen birilerini
Ertesi gün hatırlamayacaksan.
Tam zamanında ayrılmalısın misafirliklerden.

Tam zamanında konuşmalı
Tam zamanında şarkı söylemeli
Tam zamanında susmalısın.

Tam zamanında terk etmelisin gerekiyorsa
Annenin babanın evini,
Tam zamanında başka bir şehre gidip
Ayaklarının üzerinde durmaya çalışmalısın.
Tam zamanında dönmelisin memleketine.

Tam zamanında için titremeli,
Tam zamanında aşık olmalı
Deli gibi sevmelisin güzel gözlünü.

Tam zamanında toplamalısın oltanı
Belki de seni şampiyon yapacak
En büyük balığı kaçırmadan.

Tam zamanında yaşlandığını hissetmeli
Tam zamanında ölmelisin
Iskalamak istemiyorsan hayatı.

Haydi şimdi kalk bakalım
Silkin şöyle bir
At üzerinden hayatın yorgunluğunu,
Vakit zannettiğinden daha az
Haydi kalk bakalım,
Şimdi YAŞAMAK ZAMANI.....

Can YÜCEL

uyanış 2

2011-07-28T04:50:00.001+04:00

yeni1iş.com

2011-07-28T00:13:00.001+04:00

susar mıyız bu gece diye sordun?
öyle konuşasım vardı ki seninle.

Koşalım

uyanış 1

2011-07-26T03:22:00.000+04:00

hesaplaşabilsem kendim ile 2 dakika, ancak söyle olurdu konuşmam içimle..

-pek suskunsun bu aralar... yas mı var?
-hayır sadece bakıyorum.
-görebiliyor musun bari?
-neyi?
-neye bakıyorsun?
-hiç bir şeye...
-sen iyi değilsin..
-yooo süperim.
*normal bence.

hayatta her daim bir şeyler oluyor. çok normal.

son durak.

kariyer.net

Varım

2011-07-21T22:51:00.000+04:00

Parlayan güneş gibi doğmadın hayatıma,
Zaten her anım apaydınlık benim...
Hayır sen kahramanım değilsin,
Birden çıkarmadın beni bataklıktan...
Yok, kuş desem değil, geyik muhabbeti hiç değil.
Sorgular, sualler.. hayır bilemedin.

Yoldaş gibisin... küçük ama "pırlanta" işte..
Dünyanın her yerinde aynı değerdesin.

Ama benim gözlerimde, ah bir görsen kendini..
Bir de benim aynamdan baksan kendine..
Benim kadar aşık olur muydun acaba sualine?
Teşvik primi yapamazlar, beni bu yoldan alıkoyamazlar..
Aslanı gelse suretlerin hepsini yakarım, sadece sen kal.
Her halinle. Her halimle. Her daim, her kadim..
Dostum, yoldaşım, sanım, sanrım..
Gerçek kadar pür, yalan sahte kalıpların en büyük küfrü..
Hoşgeldin.

Islık çalarak geldin,

Kendin gibi, sadece sen geldin.

Ruhuma pek iyi geldin.

dene

2011-07-21T02:45:00.000+04:00

her şeyi boşvermeyi sadece 5 dakika.
dene.
kendi istediğin bir resim çiz bugün. Gökyüzünü kendi renginle boya. Mavi olmak zorunda değil işte, o kadar da gerçekçi olma tablonda..

Dene.
Kırmızı ojelerini sinirden parça parça çıkardığında en güzel kadın olduğunu hayal et.
İnanç sistemini yık, hayat öğrettikleri gibi değil aslında.

Dene.
Yaz kendi romanını sevinç ve hüznünle, ama üzüntünü yaşamayı dene insan..
Hayat senin ellerinde, direksiyonunu birden çevirme cesareti bir sende olmadı.

Kaybettim diye düşündüğün her şey en büyük kazançların olsun bu hayatta.

Yapabilirsin.

Sadece dene.

amanın

2011-07-20T21:46:00.000+04:00

Zeka seviyem günden güne artıyor dedi kadın.

Bana bir hal geldi Kayseri mantısı yerken, sarımsak kaçtı gözüme ağlamıyorum salak'!

-Kaldırım taşlarını çikolata olarak hayal edebilirim, güneşte eridikleri için bataklık alan içerisinde yüzebilirim.

Ama karar verirken sadece ne kadar benziyor ruhun bana ona bakarım.

Ancak o zaman çikolata parçacıklarını yiyebilirim.

Lalla alallalaa

Her şey sende gizli..

2011-07-20T00:34:00.004+04:00

Unutma! Gerçekte sen ne hissediyorsan, o her zaman doğrudur.

Hayatta senin için neyin doğru olduğunu, bir tek içindeki ses söyleyebilir.

Dolayısı ile içindeki ses ile konuşmayı öğren.
İçindeki sesin kendine has nedenleri vardır ki akıl hiçbir zaman anlayamaz.

Her gün kendinle kalmak için zaman ayır ve kalbini dinle.

Tüm diğerleri farklı hissedebilir, farklı düşünebilir
ama bu senin hissettiklerinin yanlış olduğunu göstermez,
sadece onlardan farklı olduğunu gösterir.
Sadece, onların bakış açılarını anlamaya çalış.
Hemfikir olmaya çalışma!

Bazen içindeki ses sana zor geleni yapmanı söyleyebilir… Korkma… ve içindeki sesi dinlemeye devam et…
Her yanlışında kendini acımasızca eleştirip üzme…
Gereğinden fazla üzülmek, bugünün gücünü tüketir, yarınlarının güzelliklerini çalar.
Aksine, başını okşa, kendini kucakla ve her şeyin geçeceğini kendine hatırlat.

Yaşadıklarının senin için önemli bir ders olduğunu bil.
Bu tecrübe ile aldığın bilgiyi incele, bir dahaki sefer için hazırlıklarını yap.

Kimsenin senin adına karar vermesine izin verme,
ama başkalarının da haklı olabileceklerini unutma.
Asla başka insanlar üzülmesin diye kendini üzme.
Unutma! Sen kaldırabiliyorsan onlar da kaldırabilir.
Her zaman ama her zaman, mutlaka kendine iyi davran.
Sen buna layıksın!
Hayatta en büyük dostun sen olabileceği gibi, en büyük düşmanın da sen olabilir.
Seçimini yap ve kendin için dost mu yoksa düşman mı olacağına karar ver.

Yaşamdaki tüm acılarını atlatabilirsin, her şeye rağmen mutlu olmayı başarabilirsin,
istersen kötü alışkanlıklarını bırakabilir ve her zaman yeniden başlayabilirsin.
Bugün, hayata yeniden başla!
ilk adımın kendini bağışlamak olsun!
Tıpkı kasvetli ve bulutlu bir havanın ardından kendini gösteren güneş gibi olabilirsin.
Ve aynı güneş gibi, ay gibi, her gün ve her gece bıkmadan usanmadan yeniden doğabilirsin.
Asla tecrübe kazanmaktan kaçma…
Ne kadar zor olursa olsun, yeniden ayağa kalk ve devam et!
İnan bana, o tecrübelere ihtiyacın var…
Unutma! Yapılacak daha nice yeni hatalar var,
öğrenilecek daha nice yeni dersler var,
tekrar tekrar aynı hatalara düşmek niye?

Unutma ! Her şey sende gizli.
Hayatın kötü bir yola girmişse, direksiyondakinin sen olduğunu hatırla!
Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnız, güçlü hissettiğin kadar güçlüsün.
Seçimi yapacak olan sensin….

Dans edelim mi? (:

2011-07-19T00:45:00.001+04:00

Yorgun minik kız...

2011-07-18T20:48:00.001+04:00

Yorgun...

Kendini anlatmaktan, koşmaktan yorulmuş bir minik kız. Bitiş çizgisi koştukça uzaklaşıyor ve ağlayarak koşmaya devam ediyorsun. Ediyor minik kız. Devam etmeye çalışıyor. Devrin değiştiğine lanet ediyor. Dev gibi göründüğünü utanarak red ediyor. Çünkü o 'O'nun karşısında dev olmak istemiyor. Diliyor ki keşke o dev olsa. Diliyor ki her kötü anda onun arkasında durup saklanabilsin... İhtiyacı olmasa da bu duyguyu taşısın. "-Bana bir şey olmaz.." derken gerçekten yüreğinde bunu hissetsin. Parası kalmazsa simit ve ayranla "O" ona baksın. Yaşadığı seneye, güne, saniyeye ait olmadığını hep biliyor o... minik kız, düşe kalka büyüyor...

Gün gelip büyüdüğünde topluklu ayakkabıları ile yol ortasında koşarken buluyor kendini. Sonra nefes nefese duruyor bir an. Eğilip dizlerinden güç alıyor. Sadece saplanıyor yolun ortasına ve dikiliyor tekrar ayağa.

- Bir gün Allah'ın benim için hazırladığı tüm bu engelli koşma parkurunun sebebini öğrenecektim.. O gün bugün sanırım... diyor..

Ayakkabıları çıkartıyor ayağından, etrafına bir bakıyor.. bir bir her gün geçtiği yollarda dikkat etmediği ayrıntılara saplanıyor. Sonra her Allah'ın günü önünden geçtiği büfenin sahibiyle gözgöze geliyor.. Adam gülümsüyor. Selam veriyor o da usulca, her gün sigarasını o adamdan aldığı halde suratını ilk defa görmüş... Utanıyor kendinden. Bunca sene...

Duruyor artık. Yolun kenarında yalın ayak taksi bekliyor. Boş bir taksi durduğunda önünde binip "Uzaklaşan hayallerimi takip et.." diyor şoföre...

Ve sadece yüksek ökçeleri kalıyor yolun dibinde...

Dolunay...

2011-07-14T23:41:00.002+04:00

gündem...

nefret ediyorum senden. neden biliyor musun? çünkü tatsızsın.
tadın yok senin. adsızsın. Adın yok senin.
ben açım. sen TOK.

avşadayım.

2011-07-09T04:40:00.000+04:00

Hep hayal yazdım ben. Hep karalarken beni benden dışarıda durdum. İçimi dökemedim su gibi berrak ve sade. Bilmesinler
Görmesinler
Koklamasın ve anlamasınlar....

Hiç yazmadım ben gerçek duyguları. İçimi içimde biriktirip harcıyorum kendime. Nakit her şey benim kalemde ve inanın borcum yok kimseye...

Saat 3.27

Avşadayım.

Terastayım.

Şimdi düşünüyorum.

Bir kitap okuyorum kapağında ayna var... Öyle cümlelerle geliyor ki kitap bana kapağı kapatıp düşünürken suratımı görüyorum. Asık suratım kendimi görünce hemen tebessüme çeviriyor kendini. Aynalı kitapları seviyorum. Ama en çok kendimi. Ve ögreniyorum sevgiyi her an.. bu aralar ama... gerçekten sevmeyi.

Bu duyguyu sevdim.

Mim'im var...

2011-06-27T21:46:00.000+04:00

Anılar ve anıların yüklendiği eşyalarla ilgili bir mim...

Beenmaya'cım beni mimledi. Ve şimdi anılarımı nerede sakladığımı söylemenin vakti geldi.

Benim hafızam çok iyi değil. Bazen üzülüyorum, bazen seviniyorum bu duruma. Anılar; bilirsiniz hem iyi anılarımız var hem de unutmak için çırpındıklarımız. O yüzden minik beyaz bir defterim ve hemen yanında, cebimde taşıdığım minik beyaz (ama bembeyaz) bir taşım var. Her akşam eve geldiğimde minik taşımı öpüp, gün içerisinde yaşadığım tüm olayları sıraladıktan sonra onu yanıbaşına koyup minik defterimi karalıyorum. Tüm anılarımı bazen sevinçle, bazen hüzünle, bazen küfürle, bazen pişmanlıkla yazıorum. Ama gelin görün ki bir gün sonra okuduğumda yaşanan anıların hüznü, kini, pişmanlığı pembe bir toz olmuş gitmiş. Günlük gibi düşünülmesin. Her anın fotoğrafını çekemiyorum, çekemiyoruz.. Anlar öyle ki gerçekten bir "an" da geliyor ve gidiyor. Ben unutmamak için yazıyorum.

Ama bazen bir koku da anıları canlandırıyor. Mesela yolda yürüdüğümde ansızın burun deliklerimde giren bir koku beni bir "an" durdurabiliyor. Acı ya da tatlı farketmez geçmişe yöneldiğim o an gözlerimi kapatıp geçmişteki o anımı yaşıyorum. Sonra derin bir nefes alıp, tebessümümle yoluma devam ediyorum.

Anılarım sizi seviyorum. :) Yaşadığım her an için Allah'ıma şükürler olsun. Geçmişim neler öğrettin bana.. Ve gelecek senden korkmuyorum. Hep o güzel kokunu sür, gel yanıma, gelecek, gel beraber yürüyüp anı defterimde bir roman olalım. O bembeyaz taşım ile hayatta yaşadığım her ana şükretmeye devam edelim.

Şimdi bu mim'i kimlere vereceğim. Uzun zamandır takip edilmeyen bir blog olduğum için kendimde noktalıyorum. Kendimle anı'lıyorum. Anılamak. Bu da güzel bir anı olsun bana.

Sevgiler okur.